Γ. Μακρογιαννάκης: «Εμάς τους ποδοσφαιριστές τους άκουσε κανείς;»

Ο ποδοσφαιριστής και ένας εκ των αρχηγών του Ανθεστίωνα, Γιώργος Μαρκογιαννάκης, «έσπασε» την σιωπή του αναφορικά με όσα ακούγονται τις τελευταίες ώρες για την επανέναρξη των πρωταθλημάτων και με δηλώσεις του, πήρε θέση, καθώς όπως τονίζει κανένας δεν σκέφτεται τους ποδοσφαιριστές.

Ο παίκτης της ομάδας του Θραψανού, στάθηκε στο γεγονός πως οι πρόεδροι και οι παράγοντες δεν σκέφτονται την υγεία των ποδοσφαιριστών, ενώ στη συνέχεια, πρόσθεσε πως και αυτοί θα έπρεπε να παίρνουν μέρος στις συζητήσεις, αφού οι ίδιοι παίζουν μπάλα.

Συγκεκριμένα δήλωσε: «Εμάς τους ποδοσφαιριστές τους άκουσε κανείς; Ξέρετε τι είναι σχεδόν ένας χρόνος απραξίας; Τι τραυματισμοί θα έρθουν τότε, το μεγαλύτερο ποσοστό των παραγόντων που μίλησαν χθες, καταρχήν ποτέ δεν κρατάνε τον λόγο τους, ως προς αυτά που τάζουν στα παιδιά.

Ποτέ δεν νοιάστηκαν για την υγεία των ερασιτεχνών, το λέω εγώ που τα ζω τόσα χρόνια, κάθε μέρα! Νομίζω πως είναι λίγες οι ομάδες, οι οποίες πραγματικά δίνουν μεγάλη σημασία στην υγεία του ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή και κάνουν κινήσεις για να τη διαφυλάξουν.

Όλοι ξέρουμε ποσό δύσκολα είναι με τον ιό και βέβαια προέχει η υγειά μας, μιας και κάθε μέρα τα δεδομένα αλλάζουν! Υπάρχουν πολλές λύσεις, αρκεί να υπάρχει θέληση από όλους! Αρχικά πρέπει να μιλήσουν και οι ποδοσφαιριστές, έχουμε και εμείς γνώμη, εμείς παίζουμε ποδόσφαιρο. Από ‘κει και πέρα, πρέπει να μιλήσουν και όλοι οι πρόεδροι και παράγοντες της κάθε κατηγορίας ξεχωριστά!

Δεν μπαίνουν όλα στο ίδιο τσουβάλι… Οι ποδοσφαιριστές πάντα κάνουν πίσω στα ποσά που τους λένε στην αρχή της χρονιάς για το χαρτζιλίκι τους και τώρα πιστεύω, μεγάλο ποσοστό από τα παιδιά που ασχολούνται ερασιτεχνικά θα κάνουν το ίδιο, εφόσον ένα πρόβλημα είναι τα χρήματα για να ξαναμπούμε στο γήπεδο.

Το άσχημο είναι, πάντως, πως ορισμένοι εθελοτυφλούν και απλά «πατάνε» πάνω στην όλη κατάσταση. Αρκετός κόσμος σε κάθε χωριό, κάθε Κυριακή ανυπομονεί να πάει στο γήπεδο και να δει την ομάδα του χωριού του. Είναι το πιο αγνό ποδόσφαιρο που έχει μείνει».