Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στον Βασίλη Σκουντή, ο Χρήστος Κόντης μίλησε για τον ΟΦΗ, τον τελικό του Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ, την πορεία της ομάδας, αλλά και για πολλές προσωπικές πτυχές της ζωής και της καριέρας του.
Ο τεχνικός του ΟΦΗ αναφέρθηκε ακόμη στην προπονητική του φιλοσοφία, στους ανθρώπους που τον επηρέασαν, στις εμπειρίες του από το ποδόσφαιρο και στην ιδιαίτερη σχέση που έχει ήδη χτίσει με το Ηράκλειο και τον κόσμο της ομάδας.
Ακολουθούν αναλυτικά όσα είπε:
Για τον τελικό Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ:
«Αυτή τη στιγμή δεν σκέφτομαι καθόλου τον τελικό, το μυαλό δεν μπορεί να πάει τόσο μπροστά. Μπορεί να κάνω μια προετοιμασία, ενδεκάδες, να προετοιμάζω παίκτες, πάντα εγώ παίζω τρία παιχνίδια μαζί. Σαν προπονητής δεν κοιτάω μόνο το επόμενο, αλλά αυτή τη στιγμή δεν σκέφτομαι τον ΠΑΟΚ».
Πώς διαχειρίζεται τα παιχνίδια μέχρι τον τελικό:
«Προσπαθώ, είναι πάρα πολύ δύσκολο να το διαχειριστώ τον τελικό, γιατί θυμάμαι τον ΟΦΗ στα παιχνίδια μέχρι τον τελικό ότι δεν ήταν πάρα πολύ ανταγωνιστικός. Με τον Λεβαδειακό βγάλαμε ταλέντο και ψυχή, είχα πιέσει αρκετά την ομάδα. Δεν είναι εύκολο να κρατάς το μυαλό ενός 25χρονου. Σε κάποια παιχνίδια η συγκέντρωση δεν ήταν εκεί. Νομίζω ότι τα δύο παιχνίδια πριν τον τελικό, με Βόλο και Λεβαδειακό, θα τα παίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις, γιατί κυνηγάμε το 5 αλλά και γιατί θα προετοιμάσουμε την ομάδα για τον τελικό».
Για το αν έχει συνηθίσει ο ΟΦΗ το Παγκρήτιο:
«Θεωρώ ότι επειδή έχουμε κόσμο, όταν έχουμε 10 χιλιάδες είναι ωραίο το Παγκρήτιο. Την ακούω τη φωνή, νομίζω ότι στην αρχή με τις ήττες, αυτό που ένιωθα εγώ, νομίζω τώρα είναι πιο ζεστό. Δεν θα γίνει ποτέ Γεντί Κουλέ».
Πώς ξεκίνησε το ποδόσφαιρο:
«Ήμουν σε ένα πάρτι στο Κεφαλάρι, πήγα με φίλους να παίξω ποδόσφαιρο επειδή βαρέθηκα, έρχεται ο προπονητής της Κηφισιάς Νίκος Κόκκινος και μου λέει “μικρέ θέλεις να έρθεις στην ομάδα να γραφτείς;”, λέω “γιατί όχι”. Ο πατέρας μου είχε ποδοσφαιρικό background, όμως του είχα πει να μην με βοηθήσει καθόλου. Ήθελα να πετύχω μόνος μου».
Τι θα έκανε αν δεν ήταν ποδοσφαιριστής:
«Πιλότος της πολεμικής αεροπορίας. Έχω τρέλα με τα αεροπλάνα. Όταν έπαιζα ποδόσφαιρο, πέταγα αεροπλάνα στο σπίτι. Είχα όλα τα flight simulator».
Αν είχε… παρτίδες με άλλα σπορ:
«Τα πάντα. Όταν βγήκαν τα νούμερα, πήρα το 23 λόγω Τζόρνταν. Στην ΑΕΚ το άλλαξα σε 24 λόγω της ημερομηνίας γέννησης της κόρης μου. Ήμουν μπασκετικός πολύ, λάτρης του Τζόρνταν και των Μπουλς. Ήμουν ένας τύπος που έπαιζα όλα τα αθλήματα. Ο πατέρας μου ήθελε να μπω σε αθλητισμό, ήξερε τον Θέμη Χολέβα. Πήγα στον Πανελλήνιο για προπόνηση μπάσκετ. Δεν θυμάμαι αν ήμουν καλός ή κακός. “Γιάννη πόσο ύψος είσαι; 1.77;”, ρώτησε ο Χολέβας. “Η κυρία Ζωή (μητέρα) 1.68, πόσο να γίνει ο Χρήστος, 1.85; Με 1.85 μόνο ο Γκάλης έπαιξε μπάσκετ”, μου είπε, “δεν τον πας στο ποδόσφαιρο καλύτερα;”. Έτσι άρχισαν όλα».
Αν είχε ίνδαλμα στο ποδόσφαιρο:
«Στην Κηφισιά μικρός έπαιζα τερματοφύλακας, πάντα αγόραζα φανέλα τερματοφύλακα και γάντια από τα χρήματα στα κάλαντα. Αλλά με κέρδισε το μέσα, είχα τον Μαλντίνι και τον Νέστα. Όπως όλα τα παιδιά, θέλαμε να βάζουμε γκολ, να παίζουμε μπροστά. Ήμουν γρήγορος».
Για τον Μάρκο Μαυρομάτη:
«Όταν ξεκίνησα να παίζω στην Κηφισιά, μου λέει: “Χρήστο πρέπει πρώτα απ’ όλα να μάθεις να αμύνεσαι, θα ξεκινήσεις δεξί μπακ και αν έχεις ταλέντο θα πας πιο μπροστά”. Έτσι έμεινα αμυντικός. Μετά από χρόνια στην Κηφισιά, έκανα ένα δοκιμαστικό με τον Κυράστα, από τα 100 διάλεξαν εμένα, έκανα επαγγελματικό συμβόλαιο στον Εθνικό, έτσι ξεκίνησα την καριέρα μου».
Για τον Ολυμπιακό:
«Ομάδα με πολύ ανταγωνισμό, μου άρεσε. Είχα 25-28 παιχνίδια τον χρόνο, παιχνίδια Τσάμπιονς Λιγκ. Στο πρώτο μου παιχνίδι στο Champions League είχαν man to man με τον Μεντιέτα. Ενώ είχα νοοτροπία νικητή, μου το “κάρφωσε” πολύ ο Ολυμπιακός. Παίζαμε πάντα για τη νίκη».
Για τον Κάτανετς:
«Ήταν η 3η μου χρονιά στον Ολυμπιακό, δυστυχώς ήταν ένας προπονητής που δεν άλλαζε 11άδα εύκολα. “Κόουτς πες μου αν μπορώ να διεκδικήσω”, μου λέει “πάρα πολύ δύσκολα”. “Ευχαριστώ πολύ, θέλω να φύγω”. Έπαιρνα 1 εκατ. δραχμές τότε. Ο Ολυμπιακός μου είπε μην φύγεις, κάνε υπομονή. Πήγα στον Πανιώνιο».
Η ΑΕΚ και ο Σάντος:
«Για μένα πατέρας ο Σάντος. Δύο χρόνια ένιωθα πάρα πολύ καλά μαζί του. Αυστηρός, με αγαπούσε. Έπαιρνε το 100% στο αμυντικό κομμάτι μαζί μου».
Από ποιον προπονητή επηρεάστηκε:
«Και με Σάντος, Μπουμπένκο, Ουζουνίδη και Γιοβάνοβιτς, ήταν σημαντικοί προπονητές στη δική μου καριέρα. Στον Εθνικό ο Γκμοχ με έβαλε να παίξω. Έτσι ξεκίνησα».
Για τα χρόνια στην Κύπρο:
«Ο Μαρίνος Ουζουνίδης με “έκλεψε” από την Ομόνοια. Δεν κάνεις καριέρα χωρίς “βράχο” γυναίκα. Στο παρά πέντε, ενώ είχα συμφωνήσει με την Ομόνοια, όμως το τηλεφώνημα του Ουζουνίδη με έκανε να πάω ΑΠΟΕΛ. Εκεί αισθάνθηκα πραγματικός Έλληνας».
Για το έμφραγμα το 2011:
«Σε μια προπόνηση ένιωσα ένα κάψιμο στο στήθος, το αμέλησα, νόμιζα ότι είναι παλινδρόμηση ή κρύωμα. Την άλλη μέρα λέω “γιατρέ είμαι μια χαρά”. Το ξαναένιωσα στη Λάρνακα με την ΑΕΛ. “Πήγαινε νοσοκομείο”, μου λέει ο γιατρός, ήταν όλα “καθαρά”. Όταν πήγα σπίτι, έχω κάτσει στον καναπέ, εκεί μου ήρθε ξαφνικά σαν να με πάτησε ελέφαντας στο στήθος. Έρχεται ο γιατρός, εγώ ίδρωνα, δεν ξέρω τι έχω πάθει.
Πήγα στο νοσοκομείο, εκεί καταλάβαμε ότι έχω έμφραγμα. Δεν με πείραξε που σταμάτησα την καριέρα μου έτσι, λόγω ηλικίας. Είχα χαρά, αισθάνθηκα ότι είχα ολοκληρώσει. Όταν μου είπε ο γιατρός ότι σταματάω το ποδόσφαιρο, ανακουφίστηκα όταν μου είπε ότι θα είμαι καλά».
Για το αν έπαιζε τα τελευταία χρόνια σαν προπονητής:
«Ήμουν αρχικά ο μεταφραστής του Γιοβάνοβιτς, έτσι ήμουν πάντα συγκεντρωμένος. Είχα μάθει τα τελευταία χρόνια αυτό το πράγμα, μου έβγαινε στο γήπεδο. Μου έλεγε πάντα ότι θα γίνεις προπονητής. Δεν έπαιξα ποτέ στην Εθνική Ανδρών, μόνο στην Ελπίδων».
Αν αδικήθηκε:
«Κάποια στιγμή ο κόουτς Κόλλιας μου είπε ότι “εσένα πρέπει να σε έχω αδικήσει”. Δεν ήμουν πολύ δημοσιογραφικός».
Αν τον ακολουθούσε το παρελθόν του:
«Έχω ένα καλό και ένα κακό. Σε όποια ομάδα πάω δένομαι, σαν να είμαι εκεί 100 χρόνια. Ποτέ όμως δεν θα φιλήσω το σήμα της. Δεν προκάλεσα ποτέ κανέναν, είμαι ιδιαίτερα συναισθηματικός, ό,τι κάνω είναι αυθεντικό. Δεν το κάνω για να κερδίσω κάτι. Επειδή είχα ποδοσφαιρικές παραστάσεις από μεγάλες ομάδες, μπορώ εύκολα να προσαρμοστώ σε ομάδες με μεγάλους στόχους. Νιώθω ότι μπορώ να υπηρετήσω τον ρόλο εκεί».
Για τον Παναθηναϊκό:
«Μια ομάδα μπορεί να τον κρίνει πιο εύκολα από τον κόσμο. Η αξιολόγηση ήταν λάθος ή υπήρχε μια σκέψη από την αρχή και ήμουν ενδιάμεσος κρίκος. Πίστευα ότι θα μείνω μέχρι το τέλος της χρονιάς.
Έχω πολύ μεγάλους στόχους, θέλω να φτάσω πολύ ψηλά. Μου αρέσουν τα κουτάκια μου, αλλά κάνω και αυθόρμητα πράγματα. Ρίσκαρα».
Ποιο το must για την προσωπική του βελτίωση:
«Είναι must να γυμναστώ στη μέρα μου, αν μπορώ να βάλω και το τένις που μου άρεσε αλλά έχω να παίξω έξι μήνες. Φοβάμαι μην με δουν να παίζω τένις και με πουν “παραλία”. Είμαι και από αυτούς που όταν χάνω δεν βγαίνω τρεις μέρες από το σπίτι».
Η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική τρέλα:
«Έχω κάνει πολλές τρέλες, έχω τσακωθεί με προπονητές, έχω αντιμιλήσει, έχω κάνει πολλές θυσίες πάντως».
Ένα ματς που θα ήθελε να ξαναπαίξει:
«Είναι πολλά. Σίγουρα τελικούς που έχασα, ματς που έκριναν πρόκριση».
Ο καλύτερος παρτενέρ στην άμυνα:
«Με τον Ολλανδό τον Γιος Μπρούερ, αριστεροπόδαρος, εγκεφαλικός, καλός με την μπάλα. Ήταν πιο πολύ στο build up, εγώ πιο πολύ στο destroy».
Αν έχει αδικήσει παίκτη:
«Πολλές φορές και πολλούς. Δεν γίνεται να μην αδικήσεις. Δυστυχώς πρέπει να πάρουμε πολύ δύσκολες αποφάσεις. Και στον ΟΦΗ έχω αδικήσει παίκτες».
Για τον καλύτερο που είχε παίξει μαζί:
«Τρελαινόμουν με τον Τζόρτζεβιτς, αλλά ο Τζιοβάνι όταν ήθελε να παίξει, ήταν μάγος της μπάλας, δεν μπορούσες να του πάρεις την μπάλα».
Σε τίνος το τηλεφώνημα εμβληματικού προπονητή θα απαντούσε αμέσως και θα άφηνε τη δουλειά του για να είναι μαζί του:
«Πεπ Γκουαρντιόλα, μου αρέσει πολύ, πάντα τον παρακολουθούσα, έχω πάρει αρκετά από αυτόν. Με τα καλά και τα στραβά του».
Για το ελληνικό ποδόσφαιρο:
«Είναι πολύ ανεβασμένο. Βλέπω κάθε χρόνο και καλύτερο και το format είναι καλό. Τέσσερις ομάδες να παλεύουν για το πρωτάθλημα, θα δούμε τέσσερις να παλεύουν για το 5-8, έχει μεγάλο προβάδισμα ο Λεβαδειακός αλλά μπορούμε να το παλέψουμε, γίνεται μάχη και στην ουρά. Το μόνο όμως που εμένα μου λείπει είναι να δω γήπεδα με φιλάθλους και των δύο ομάδων».
Για την προπονητική… κοσμοθεωρία του:
«Έχω πολύ μεγάλους στόχους, θέλω να φτάσω πολύ ψηλά. Μου αρέσουν τα κουτάκια μου, αλλά κάνω και αυθόρμητα πράγματα. Σε κάθε παιχνίδι κάνω και λάθη και χοντρά λάθη. Μαθαίνεις από αυτά. Είμαι άνθρωπος της προπόνησης και της δουλειάς. Όλη την εβδομάδα προετοιμαζόμαστε για το παιχνίδι. Όταν ο παίκτης δίνει τον καλύτερο εαυτό, δύσκολα θα αποτύχει. Θέλω να βλέπω την ομάδα μου και να ευχαριστιέμαι.
Αισθανόμουν πάντα αρχηγός, δεν μου αρέσει να χάνω. Πάντα έχω αυτή την επαφή με τους παίκτες, το εξάσκησα όταν ήμουν βοηθός, είχα μεγάλη τριβή με τους παίκτες».
Αν έγραφε γράμμα στον 13χρονο Κόντη:
«Θα τον συμβούλευα να ήμουν ακόμη πιο πολύ focus στην προπόνηση. Μου άρεσε η προπόνηση αλλά δεν ήμουν τόσο focus στην άσκηση, πώς θα κάνω πάσα, πώς θα κάνω κοντρόλ. Σίγουρα όταν είσαι παιδάκι, αυτό το βιώνεις, σου είναι πιο εύκολο μετά».
Ποια λέξη λέει συχνότερα στην προπόνηση:
«Πάσαρε, κινήσου λέω συχνά. Focus. Απλά πράγματα. Το πιο σημαντικό είναι η πάσα. Είναι τόσο απλό και τόσο δύσκολο».
Σε τι βαθμό στον ΟΦΗ η προπόνηση αποτυπώνεται στο αποτέλεσμα:
«Μετά τα παιχνίδια κάνουμε κάποια βίντεο με λάθη και σωστά, όταν βλέπεις να βγαίνουν στο γήπεδο αυτά που δουλεύουμε στην προπόνηση, ειδικά όταν κερδίζεις, είναι ό,τι καλύτερο.
Δεν θέλω να παίζει για να πάρει αποτέλεσμα με τρόπο που δεν είναι για τα δικά μου τα μάτια. Θα πάρουμε όμως και παιχνίδια με αυτό τον τρόπο. Θέλω να βλέπω την ομάδα μου και να ευχαριστιέμαι. Θα τύχει κάποια στιγμή να μην ήμασταν καλοί, στο Βόλο για π.χ. δεν ήμασταν καλοί. Έπρεπε όμως να κερδίσουμε, έπρεπε να βρούμε τρόπο να κρατήσουμε το αποτέλεσμα, πάση θυσία. Είναι σημαντικό. Από την άλλη θέλω να παίζουν οι ποδοσφαιριστές μου ένα ποδόσφαιρο που να τους αρέσει και οι φίλαθλοι να απολαμβάνουν το παιχνίδι μας».
Για τη φετινή πορεία του ΟΦΗ:
«Τα παιδιά έκαναν μια τεράστια προσπάθεια. Πριν την ΑΕΚ και τον Λεβαδειακό, παίξαμε και με τον Αστέρα Τρίπολης. Σε μια εβδομάδα, τρία παιχνίδια. Βγάλανε θέληση και πυγμή, ήταν δύσκολος δρόμος, θεωρώ ότι σε αυτό το κομμάτι ήμασταν πολύ καλοί, θέτουμε συνεχώς καινούριους στόχους».
Για τους φιλάθλους του ΟΦΗ και την υποδοχή μετά την πρόκριση στον τελικό:
«Αυτοί που στο τέλος της ημέρας αξίζουν τα μπράβο είναι οι παίκτες. Εμείς είμαστε οι άνθρωποι που τους καθοδηγούμε, τους προπονούμε, που τους βάζουμε τα μυαλά τους σε τάξη. Ντράπηκα πολύ τη στιγμή που με σήκωσαν στα χέρια. Είναι κάτι όμορφο, θα το θυμάμαι για πάντα».
Για την ατάκα του Νίκου Μαχλά ότι ο Κόντης έκανε τον ΟΦΗ ομάδα:
«Εγώ έχω ένα ταλέντο, μπορώ να μεταδώσω εύκολα και γρήγορα αυτό που έχω στο μυαλό μου. Αυτό είναι το προσόν μου σαν προπονητής, δεν ξέρω αν είμαι καλός προπονητής, κάνω αυστηρή κριτική στον εαυτό μου».
Για το αν βγάζει στη σέντρα τους παίκτες του:
«Δεν μπορώ να μην πω την αλήθεια, να κρυφτώ. Σίγουρα, στο τέλος της ημέρας φταίω εγώ. Στο live δεν θα βγάλω στη σέντρα τον παίκτη μου, όμως στην ομάδα θα πρέπει να πω κάποια πράγματα».
Για Σαλσέδο:
«Αυτό που έχω πει είναι ξεκάθαρο. Δεν τον ξεκίνησα γιατί είχε κάρτες και εκνευρίστηκα όταν μπήκε και σε 5 λεπτά πήρε κάρτα και για αυτό είπα ότι είναι αδιάφορος. Με εκνευρίζει όταν παίκτες σαν τον Σαλσέδο, τρομερό ταλέντο, μπορεί να κάνει πολλά πράγματα, μας έχει δώσει πράγματα. Δεν μπορείς να μπαίνεις 10 λεπτά και να μην σε έχω μαζί μου».
Για τον Ταμπόρδα:
«Δεν είπα ποτέ ότι δεν είναι καλός παίκτης. Τακτικά είναι πάρα πολύ καλός, είπα ότι σε κλειστούς χώρους έχει έφεση στο σκοράρισμα και αυτό κάνει. Τότε δεν ήταν έτοιμος να παίξει 100%, έπαιξε με τον Μπενίτεθ μετά από 3 μήνες, εγώ δεν ξέρω γιατί φταίω που δεν τον έβαλα 4 μήνες πριν, ή ο Βιτόρια. Δεν ήταν έτοιμος, θέλει τον χρόνο του».
Για την απόφαση να έρθει στον ΟΦΗ:
«Επειδή ήταν άμεσα στη χρονιά και νωρίς, πήρα άμεσα την απόφαση. Μου άρεσε πάντα ο ΟΦΗ σαν ομάδα, είχα ονειρευτεί ότι κάποια στιγμή θα ήμουν προπονητής στον ΟΦΗ. Το είχα δει το όνειρο. Συνέβησαν πολλά πράγματα, όλα έγιναν για να πάω εγώ στον ΟΦΗ. Ήταν κάτι που έπρεπε να συμβεί, γιατί και εγώ το ήθελα».
Το φλερτ επί Γκέραρντ:
«Πριν πολλά χρόνια, ο Γκέραρντ είχε πάρει τον Λύσανδρο Γεωργαμλή να ρωτήσει για μένα. Τον είχε ρωτήσει αν είμαι νικητής και του είπε “πάρ’ τον χθες”. Μου το έχει πει ο Λύσανδρος».
Τι του άρεσε στον ΟΦΗ:
«Μου άρεσε που μια πόλη ζει για τον ΟΦΗ, το Γεντί Κουλέ, πάντα δυσκολευόμασταν με ένθερμο κοινό, ένιωθες μια πώρωση. Ιστορική ομάδα».
Αν ήταν επιφυλακτικός:
«Ο Ηλίας Πουρσανίδης με πήρε τηλέφωνο, αν δεν είχα το απόλυτο κουμάντο θα ήμουν επιφυλακτικός. Σαν προπονητής δεν λέω ποτέ ότι “έφταιγε η προετοιμασία του προηγούμενου”, είσαι προπονητής, πας κάπου για να κάνεις μια δουλειά. Για να πας εκεί, κάτι έχει γίνει. Όταν πάω σε μια ομάδα, υπογράφω ότι σε έναν μήνα θα δείξω έργο.
Τον Κόντη θα τον δείτε σε έναν μήνα, αυτό που σκέφτομαι. Μπορεί να μην πάρουμε τα αποτελέσματα. “Προσπάθησε να αλλάξεις πράγματα”, λέω στον εαυτό μου. Το λέω και το πιστεύω. Και στον Παναθηναϊκό και στον Βόλο και στον ΟΦΗ. Ο ΟΦΗ αξίζει να είναι εκεί, αν δεν βάλω υψηλό στόχο, να βάλεις στόχο το 5-6-7, πιστεύω ότι εκεί ανήκει η ομάδα και γιατί όχι και λίγο παραπάνω αν η ομάδα δουλέψει καλά και χτιστεί καλά».
Για την αλλαγή του σχηματισμού:
«Μου άρεσε τα τελευταία χρόνια το 4-3-3, για κάποιο λόγο δεν τράβαγε, αμυντικά δεν ήμασταν συμπαγείς. Κάτι έπρεπε να κάνω. Πρέπει να βρω ανάλογα το ρόστερ για να κερδίζω ματς και να παίξω αυτό που σκέφτομαι. Νομίζω ότι αυτή η αλλαγή έδωσε ασφάλεια στην ομάδα. Επειδή έπαιζα στόπερ, όταν οι αμυντικοί είναι καλοί δίνει ασφάλεια στην ομάδα».
Για το τεχνικό επιτελείο:
«Είμαστε μια καλή παρέα και πολύ καλοί στον χώρο μας. Δουλεύουμε πολύ, δεν γίνεται αλλιώς».
Αν προσαρμόστηκε εύκολα στο Ηράκλειο:
«Τρώω πάρα πολύ καλά, έχω πάρει κιλά, ευτυχώς γυμνάζομαι. Η φιλοξενία, δεν ξέρω τι μπορώ να πω γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Νιώθω σαν το σπίτι μου. Η γυναίκα μου μού λέει ότι είσαι καλύτερα από το σπίτι σου. Στο σπίτι που μένω νιώθω ότι έχω τη μαμά μου, τη θεία μου. Γενικά νιώθω πάρα πολύ όμορφα».
Για τις ακαδημίες του ΟΦΗ:
«Έχουμε πάρα πολλούς Έλληνες παίκτες. Για μένα είναι όλοι οι παίκτες το ίδιο, τους αγαπάω όλους το ίδιο. Είτε 17 ο Καινούργιακης, είτε 35 ο Λαμπρόπουλος. Είναι σημαντικό ότι έχουμε μεγάλο κορμό Ελλήνων, καταλαβαίνουν, αισθάνονται, νιώθουν, αφουγκράζονται την καθημερινότητα. Είναι πάρα πολύ σημαντικό. Οι ακαδημίες του ΟΦΗ δουλεύουν σε πάρα πολύ υψηλό επίπεδο. Έχουμε παιδιά που έρχονται».
Για την παρουσία του στον πάγκο στα 100 χρόνια της ομάδας:
«Τεράστια υπερηφάνεια. Δεν έχω λόγια, δεν περιγράφεται. Τιμή μεγάλη, αν καταφέρουμε και πάρουμε το Κύπελλο θα είναι η κορύφωση μιας χρονιάς που θα τα έχουμε ζήσει όλα. Στα 100 χρόνια. Νομίζω ότι θα είναι ένα καλό παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ, να το χαρούμε, να το παίξουμε».
στο Google 
