Ο Προκόπης Νικολάου μίλησε στο GRANDSPORT για τον τελικό παραμονής των Δειλινών με το Λίντο, στην απόφασή του να ενταχθεί στην ομάδα, αλλά και για τον προπονητή Γιάννη Κοντάκη, τονίζοντας τη στήριξή του προς το πρόσωπό του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Για ένα από τα πιο καθοριστικά παιχνίδια της σεζόν ετοιμάζονται τα Δειλινά, με τον αγώνα απέναντι στο Λίντο να αποκτά χαρακτήρα «τελικού» στη μάχη της παραμονής. Το κλίμα στην ομάδα είναι έντονο, με τους ποδοσφαιριστές να γνωρίζουν πως το αποτέλεσμα μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την πορεία ολόκληρης της χρονιάς.
Τι υποστήριξε ο Προκόπης Νικολάου μετά την προετοιμασία για το κρίσιμο παιχνίδι με το Λίντο.
Στη δήλωσή του, στο GRANDSPORT, τόνισε:
Για το παιχνίδι με το Λίντο: «Είναι ένα δύσκολο παιχνίδι για εμάς, απέναντι σε μία καλή ομάδα με νέα παιδιά. Το ματς της Κυριακής είναι τελικός, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Αυτό το παιχνίδι θα κρίνει όλη τη χρονιά της ομάδας και τους κόπους που έχουν γίνει μέχρι τώρα».
Για την απόφαση να πάει στα Δειλινά: «Εγώ ήρθα τώρα σε αυτή την ομάδα επειδή είχα δώσει τον λόγο μου στον πρόεδρό μας, τον κύριο Κεφαλούκο. Βασικά ήθελα να σταματήσω το ποδόσφαιρο, αλλά επειδή είχα υποσχεθεί σε αυτόν τον άνθρωπο ότι θα έρθω να βοηθήσω και ότι η ομάδα θα σωθεί, κράτησα τον λόγο μου. Με είχαν πλησιάσει κι άλλοι άνθρωποι για να πάω στα Δειλινά, αλλά όταν με προσέγγισε ο πρόεδρος ήταν κάτι ξεχωριστό για μένα και δεν το σκέφτηκα καθόλου.
Ήρθαν μετά και τα υπόλοιπα παιδιά, ο αδερφός μου ο Χρήστος Νικολάου και ο Ηρακλής Καλαμιώτης. Μπορεί να είμαστε λίγο καιρό στην ομάδα, όμως νιώθουμε σαν να είμαστε χρόνια εκεί. Οι συμπαίκτες μας και η διοίκηση μας αγκάλιασαν λες και ήμασταν από πάντα μαζί τους, κάτι που σπάνια συναντάς σε άλλες ομάδες».
Για τη σχέση με τον προπονητή Γ. Κοντάκη: «Για τον Γιάννη Κοντάκη μπορεί να ακούγονται πολλά, αλλά αν δεν δουλέψεις μαζί του δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο σημαντικός είναι για το τοπικό ποδόσφαιρο.
Θέλω να τονίσω ότι αυτό που του κάνουν είναι απαράδεκτο. Προσωπικά δεν μου αρέσει καθόλου ο πόλεμος που δέχεται καθημερινά, ακόμη και εκτός γηπέδου. Μου έλεγαν ότι τον αδικούν και δεν το πίστευα, όμως τώρα το βλέπω και το πιστεύω».
