Ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο για τον ΠΑΟ Δειλινών κλείνει, καθώς ο Βαγγέλης Κεφαλούκος ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την προεδρία της ομάδας και της Ακαδημίας.
Ο Βαγγέλης Κεφαλούκος υπηρέτησε τα Δειλινά για πολλά χρόνια, πρώτα ως ποδοσφαιριστής και στη συνέχεια από διοικητικό πόστο, έχοντας τα τελευταία 15 χρόνια την ευθύνη της προεδρίας. Με διαρκή παρουσία, προσωπικό κόπο και μεγάλη αγάπη για το σωματείο, αποτέλεσε μία από τις πιο σταθερές μορφές της ομάδας.
Στο μήνυμά του, αναφέρεται με συγκίνηση στη διαδρομή του, στην Ακαδημία, στα παιδιά, στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα στην ομάδα, αλλά και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει πλέον ο ερασιτεχνικός αθλητισμός, τονίζοντας την έλλειψη στήριξης, πόρων και υποδομών.
Παρά την αποχώρησή του, ο ίδιος ξεκαθαρίζει πως δεν αποχαιρετά οριστικά την οικογένεια των Δειλινών, αλλά παραμένει πάντα συναισθηματικά δεμένος με την ομάδα που αποτέλεσε το δεύτερο σπίτι του.
Η δήλωση του Βαγγέλη Κεφαλούκου:
«Αγαπητοί φίλοι,
Σήμερα κλείνει για μένα ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο ζωής. Ένα κεφάλαιο που ξεκίνησε από τα παιδικά μου χρόνια μέσα στα γήπεδα, ως ποδοσφαιριστής, και συνεχίστηκε τα τελευταία 15 χρόνια από τη θέση του προέδρου της ομάδας και της Ακαδημίας του ΠΑΟ Δειλινών.
Η ομάδα αυτή δεν ήταν ποτέ απλώς ένας σύλλογος για μένα. Ήταν το δεύτερο σπίτι μου, η καθημερινότητά μου, οι χαρές, οι αγωνίες, οι φιλίες και οι αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής. Έδωσα ό,τι μπορούσα, με αγάπη, πάθος και ανιδιοτέλεια, έχοντας πάντα ως μοναδικό στόχο να βλέπω τα παιδιά της Ακαδημίας να προοδεύουν και τη μεγάλη ομάδα να συνεχίζει να αγωνίζεται με αξιοπρέπεια.
Όμως έρχεται μια στιγμή που πρέπει να κοιτάξεις την πραγματικότητα κατάματα. Μετά από τόσα χρόνια συνεχούς προσπάθειας, έχω κουραστεί. Οι δυσκολίες ολοένα και μεγαλώνουν και δυστυχώς η στήριξη που θα έπρεπε να υπάρχει από την Πολιτεία και τους αρμόδιους φορείς είναι ελάχιστη ή ανύπαρκτη.
Χωρίς ουσιαστική βοήθεια, χωρίς πόρους και χωρίς τις απαραίτητες υποδομές, δυσκολεύομαι να δω ένα αισιόδοξο μέλλον για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό και για τα σωματεία που παλεύουν καθημερινά να κρατηθούν ζωντανά.
Παρόλα αυτά, φεύγω γεμάτος ευγνωμοσύνη. Ευχαριστώ όλους τους ποδοσφαιριστές, τους προπονητές, τους συνεργάτες, τους εθελοντές, τους φιλάθλους και κυρίως τους γονείς της Ακαδημίας που όλα αυτά τα χρόνια μας εμπιστεύτηκαν τα παιδιά τους και στάθηκαν δίπλα μας σε κάθε δυσκολία.
Οι στιγμές που ζήσαμε μαζί δεν σβήνουν. Θα τις κουβαλώ πάντα στην καρδιά μου με περηφάνια και συγκίνηση. Εύχομαι ολόψυχα η ομάδα και η Ακαδημία να βρουν ανθρώπους με όραμα, δύναμη και τη στήριξη που χρειάζονται για να συνεχίσουν το έργο τους.
Σας ευχαριστώ για την αγάπη, την εμπιστοσύνη και τη στήριξή σας όλα αυτά τα χρόνια. Δεν σας αποχαιρετώ. Θα είμαι πάντα ένας από εσάς. Δεν λέω αντίο, αλλά εις το επανιδείν».