στο Google Ο προπονητής του Ασημίου, Νικήτας Πατεράκης, μίλησε στο GRANDSPORT για τη δύσκολη αποστολή που ανέλαβε, τη διαδικασία «χτισίματος» της ομάδας, αλλά και τη φιλοσοφία που ακολουθείται.
Μια χρονιά-επανεκκίνηση ήταν η φετινή για το Ασήμι, που άφησε πίσω τα σοβαρά προβλήματα της περασμένης σεζόν και ξεκίνησε ουσιαστικά από το μηδέν στη Β1 ΕΠΣΗ. Με βασικό άξονα τα παιδιά της περιοχής και μια νέα φιλοσοφία, η ομάδα κατάφερε να παρουσιάσει ένα ανταγωνιστικό πρόσωπο, βάζοντας τις βάσεις για το μέλλον.
Αναλυτικά οι τοποθετήσεις του:
Πώς ήταν για εσάς να αναλαμβάνετε μια ομάδα που ουσιαστικά ξεκινούσε από το μηδέν μετά τα περσινά προβλήματα;
Μου αρέσουν οι προκλήσεις και σε αρκετές ομάδες το έχω κάνει. Για κάποιους φάνταζε δύσκολο, είχε τον «Γολγοθά» του και η ομάδα είχε ένα κακό σύνολο.
Μεγάλη ήταν και η συμβολή του προέδρου της ομάδας, Γιάννης Καραταράκης, ο οποίος με πίστη βοήθησε σε ό,τι μπορούσε στο ξεκίνημα, ώστε να φτιάξουμε αυτό το «κόσμημα» που δημιουργήσαμε.
Πόσο δύσκολο ήταν να «χτιστεί» ξανά το Ασήμι σε αγωνιστικό και οργανωτικό επίπεδο μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα;
Σίγουρα ήταν δύσκολο, αλλά όχι και ακατόρθωτο. Η περιοχή έχει αρκετά παιδιά και χωριά, όπως Πύργος, Χάρακας, Τσιφούτ Καστέλι. Είναι ποδοσφαιροπεριοχή και έχει παίκτες πάνω στους οποίους μπορούσαμε να στηριχτούμε.
Πόσο σημαντικό ήταν ότι η φετινή προσπάθεια στηρίχθηκε κυρίως σε παιδιά του χωριού;
Το σημαντικότερο ήταν αυτό. Ηλικιακά η ομάδα ήταν μικρή. Όταν έχεις 8 μικρούς στην ενδεκάδα, είναι τεράστιο κέρδος για την ομάδα, που έφυγε από το κομμάτι της «μισθοφορίας». Έφυγαν πολλά χρήματα τα προηγούμενα χρόνια χωρίς αποτέλεσμα.
Με τα λάθη του παρελθόντος η ομάδα θα ήταν σε κακή μοίρα. Παλιά κανείς δεν έπαιζε για τη φανέλα, τώρα είχαμε παιδιά από την περιοχή. Δέκα παίκτες αγωνίστηκαν πρώτη φορά σε τοπικό επίπεδο, αλλά έδειξαν πάθος και θέληση.
Ποια στοιχεία κρατάτε από τη φετινή πορεία στη Β1 ΕΠΣΗ;
Η ομάδα εξ αρχής είχε δυνατότητες, αλλά μειονεκτούσε σε εμπειρία. Δεν μπορούσε φέτος να κάνει το κάτι παραπάνω στις λεπτομέρειες, αλλά μέχρι εκεί μπορούσε να φτάσει.
Ποιο ήταν το μεγαλύτερο στοίχημα που έπρεπε να κερδηθεί φέτος;
Το στοίχημα που κερδίσαμε ήταν τα παιδιά της περιοχής. Τα παιδιά που ήρθαν στην ομάδα, αν δεν υπήρχε το Ασήμι, δεν θα ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο. Τα παιδιά αγαπούν το άθλημα και υπάρχει μέλλον σε βάθος χρόνου.
Υπάρχει στόχος για κάτι περισσότερο την επόμενη σεζόν ή η φιλοσοφία παραμένει η σταδιακή ανάπτυξη;
Οι πιθανότητες για εμένα είναι για κάτι παραπάνω. Εφόσον παραμείνω, δεν θα αλλάξει η φιλοσοφία μου. Θα πάμε για το καλύτερο, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός η άνοδος, γιατί δεν γνωρίζουμε αν μπορούμε να αγωνιστούμε ακόμα σε παραπάνω κατηγορία.
Όταν η ομάδα θα είναι έτοιμη, με δικά της παιδιά, τότε θα μπορέσει να σταθεί και σε υψηλότερη κατηγορία.
Για το επίπεδο της Μεσσαράς και του πρωταθλήματος:
Η Μεσσαρά έχει πολλές ομάδες, όπως το Τυμπάκι, στο οποίο αξίζουν συγχαρητήρια για την άνοδο στη Γ’ Εθνική. Μπορεί να πάει για το καλύτερο δυνατό και να στελεχωθεί σε σωστές βάσεις.
Όλες οι ομάδες στη Μεσσαρά έχουν κάνει άλματα προόδου. Ο Κόρακας ρίσκαρε, ανέβηκε στην Α2 και, όπως όλα δείχνουν, θα σώσει την κατηγορία, κάτι που είναι μεγάλο κέρδος για την περιοχή.
Η Δόξα Γαλιάς που ήταν στην… αφάνεια τα τελευταία έτη επέστρεψε δυναμικά και χτίζει κάτι καλό με παιδιά της περιοχής και όχι μισθοφόρους. Υπάρχει μεγάλη «δεξαμενή» ποδοσφαιριστών στη περιοχή και πρέπει να αξιοποιηθεί.
Το φετινό επίπεδο στη Β’ κατηγορία ήταν πολύ καλό. Υπήρχαν πολλές ομάδες που μπορούν άνετα να αγωνιστούν στην Α2 ΕΠΣΗ, ενώ αξίζει να γίνει ιδιαίτερη αναφορά και στις ομάδες των ακαδημιών, που έδειξαν αγωνιστική και ποδοσφαιρική παιδεία, καμία σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.
