στο Google Ξεχωριστή θέση στο ντοκιμαντέρ της UEFA για τον ΟΦΗ έχει ο Ανδρέας Μπουχαλάκης, με τον έμπειρο μέσο να μιλά για την επιστροφή του στο Ηράκλειο έπειτα από 12 χρόνια, αλλά και για τη σημασία της ευρωπαϊκής πορείας των «ασπρόμαυρων».
Ο 33χρονος ποδοσφαιριστής, που αποτελεί ένα από τα σημαντικά πρόσωπα της φετινής ομάδας, αναφέρθηκε στα παιδικά του χρόνια στην Κρήτη, στο ξεκίνημά του από τον Εργοτέλη και στις αναμνήσεις που είχε από τις μεγάλες στιγμές του ΟΦΗ.
Παράλληλα, στάθηκε στην ομοιογένεια που υπάρχει στο σύνολο του Χρήστου Κόντη, εκφράζοντας την επιθυμία η φετινή ευρωπαϊκή παρουσία να αποτελέσει την αρχή για ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες τα επόμενα χρόνια.
Αναλυτικά όσα ανέφερε:
«Τα πρώτα 20 χρόνια της ζωής μου, ήμουν στο Ηράκλειο, στις γειτονιές, φίλοι, σχολείο και οικογένεια. Δεν ήταν τόσο πετυχημένα τα χρόνια για τις Κρητικές ομάδες, ο ΟΦΗ για μια δεκαετία είχε προβλήματα, δεν ήταν σταθερά τα πράγματα όμως ότι άκουγα από τους παππούδες, τους γονείς μου, όλοι το έλεγαν με μεγάλο ενθουσιασμό και αναπολούσαν εκείνες τις στιγμές, τις πορείες στην Ευρώπη και την κατάκτηση του Κυπέλλου
. Στον Εργοτέλη ξεκίνησα το ποδόσφαιρο, έλειπα για αρκετό χρονικό διάστημα και στην ουσία για μένα είναι κάτι καινούργιο που επιστρέφω να παίξω ποδόσφαιρο στην πόλη που γεννήθηκα και μεγάλωσα, είμαι τυχερός που πετυχαίνω τον ΟΦΗ σε αυτήν την κατάσταση».
«Υπάρχει ομοιογένεια που είναι το πιο σημαντικό. Τα περισσότερα παιδιά είναι μαζί τουλάχιστον 1,5 χρόνο, ο προπονητής είναι εδώ έναν χρόνο, όπως οι επιτυχίες που δίνουν αυτοπεποίθηση στην ομάδα για να πατήσει γερά στα πόδια της και να βγάλει προς τα έξω το πλάνο και αυτό που πρεσβεύει στο ποδόσφαιρο».
«Είναι μια μεγάλη ευκαιρία να δείξουμε πως το Κρητικό ποδόσφαιρο είναι εδώ, ν’ αναδειχθεί η πόλη μας και το πιο σημαντικό, να μπουν οι βάσεις για τα επόμενα χρόνια ώστε να έρθουν ανάλογες στιγμές και ότι δεν είναι φωτοβολίδα.
Ξέρουμε πως είναι μοναδικό, δεν είναι εύκολο αυτό που έχει καταφέρει η ομάδα και όσο δουλεύεις και προσπαθείς και βλέπεις ότι μπορείς, βάζουμε τον πήχη ένα βήμα πιο ψηλά και αργά και σταθερά να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό».
