στο Google Ο ΟΦΗ απέδειξε για ακόμη μία φορά πως διαθέτει τεράστια ψυχικά αποθέματα, βρίσκοντας τον τρόπο να επιστρέψει από μία εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση και να φτάσει τελικά στην κατάκτηση του Super Cup.
Το σκηνικό θύμισε έντονα τον τελικό Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ στον Βόλο. Τότε ο ΟΦΗ είχε βρεθεί πίσω στο σκορ από νωρίς, όμως κατάφερε να αντιδράσει, να ανατρέψει την κατάσταση και να φτάσει στο 2-1, αγγίζοντας το τρόπαιο.
Κάτι ανάλογο συνέβη και απέναντι στην ΑΕΚ. Οι «ασπρόμαυροι» βρέθηκαν ξανά πίσω στο σκορ, όμως δεν λύγισαν. Έβγαλαν αντίδραση, γύρισαν τον τελικό και έφτασαν στο 2-1, βλέποντας το Super Cup να βρίσκεται πλέον μία ανάσα από τα χέρια τους.
Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, η μοίρα τούς έπαιξε άσχημο παιχνίδι στις καθυστερήσεις. Στον Βόλο ο Γερεμέγεφ ισοφάρισε σε 2-2 στο 90+7’, στέλνοντας το παιχνίδι στην παράταση, όπου ο ΟΦΗ κατάφερε τελικά να επικρατήσει. Στο Παγκρήτιο ήταν ο Ζίνι που στο 90+8’ έκανε το 2-2 και έστειλε τον τελικό στα πέναλτι.
Ούτε αυτή τη φορά, όμως, ο ΟΦΗ λύγισε. Οι ποδοσφαιριστές του Χρήστου Κόντη κράτησαν την ψυχραιμία τους στη διαδικασία των πέναλτι και με το 5-4 έφτασαν στην κατάκτηση ενός ακόμη τροπαίου.
Το σημαντικότερο και από τους δύο τελικούς είναι η νοοτροπία που δείχνει πλέον αυτή η ομάδα. Δύο φορές βρέθηκε πίσω, δύο φορές ανέτρεψε την κατάσταση και δύο φορές δέχθηκε ισοφάριση στις τελευταίες στιγμές ενός τελικού.
Και τις δύο, όμως, βρήκε ξανά τη δύναμη να σηκωθεί και να κατακτήσει το τρόπαιο.
Ο ΟΦΗ δείχνει πλέον πως ακόμη και όταν όλα μοιάζουν να στραβώνουν, έχει την προσωπικότητα, την πίστη και τα ψυχικά αποθέματα για να επιστρέφει. Και αυτή ίσως είναι μία από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του, πέρα ακόμη και από τα ίδια τα τρόπαια.
