στο Google Περίπου 24 ώρες μετά τη γνωστοποίηση της παραίτησής του από την προεδρία του ΠΑΟ Δειλινών και της Ακαδημίας, ο Βαγγέλης Κεφαλούκος μίλησε για πρώτη φορά αναλυτικά γύρω από τους λόγους που τον οδήγησαν σε αυτή τη δύσκολη απόφαση.
Μιλώντας στην εκπομπή «Αθλητικό Πανόραμα» του Γιώργου Μαράκη, στον Υδρόγειο 106,9, αναφέρθηκε στη μεγάλη κόπωση που συσσωρεύτηκε έπειτα από 15 χρόνια παρουσίας στην προεδρία, αλλά και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά τα ερασιτεχνικά σωματεία.
Ο μέχρι πρότινος πρόεδρος των Δειλινών στάθηκε ιδιαίτερα στην έλλειψη γηπεδικών εγκαταστάσεων, στα υψηλά έξοδα, στην περιορισμένη οικονομική στήριξη και στη γραφειοκρατία του Μητρώου. Όπως τόνισε, ένας παράγοντας αναγκάζεται κάθε χρόνο να αναζητά γήπεδο και χρήματα για να διατηρήσει ζωντανό το σωματείο του.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στη φετινή προσπάθεια παραμονής στην Α1 ΕΠΣΗ, στη συνεργασία του με τον Γιάννη Κοντάκη και στις δυσκολίες που αντιμετώπισε η ομάδα. Άφησε αιχμές για τη στάση που υπήρχε απέναντι στον προπονητή, χωρίς ωστόσο να υποστηρίξει ότι τα Δειλινά είχαν στοχοποιηθεί με σκοπό να υποβιβαστούν.
Ο Βαγγέλης Κεφαλούκος μίλησε ακόμη για την επόμενη ημέρα, ξεκαθαρίζοντας ότι θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε τα Δειλινά να συνεχίσουν να υπάρχουν. Τόνισε πως θα παραμείνει κοντά στο σωματείο και στην Ακαδημία εξωδιοικητικά, ανεξάρτητα από την κατηγορία στην οποία θα αγωνιστεί η πρώτη ομάδα.
Αναλυτικά η συνέντευξή του:
Για το πόσο δύσκολη ήταν η απόφαση της παραίτησης:
«Δεν ήταν καθόλου εύκολη στιγμή. Ήταν μία πολύ δύσκολη απόφαση, όμως υπήρχαν πολλά πράγματα που με ανάγκασαν να την πάρω. Τα τελευταία χρόνια, μέσα από δηλώσεις μου, αναφερόμουν σε αρκετά προβλήματα, αλλά δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει τίποτα.
Ένας από τους βασικούς λόγους ήταν οι γηπεδικές εγκαταστάσεις. Εδώ και χρόνια φωνάζω για την ανάγκη δημιουργίας ενός ενωσιακού γηπέδου. Ακούγαμε συνεχώς ότι θα γίνει προσπάθεια, αλλά μέναμε στα λόγια και στις δηλώσεις».
Για τη μείωση των ενεργών σωματείων:
«Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Πριν από περίπου οκτώ χρόνια υπήρχαν 83 εγγεγραμμένα σωματεία και τώρα έχουμε φτάσει στα 51-52. Αν μάλιστα αφαιρέσουμε τις δεύτερες και τις τρίτες ομάδες, η πραγματική εικόνα είναι ακόμη χειρότερη.
Παράγοντες που αγαπούσαν και συνεχίζουν να αγαπούν πραγματικά το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο αναγκάζονται να αποχωρήσουν. Όταν φεύγουν αυτοί οι άνθρωποι, οι συνέπειες είναι τεράστιες, γιατί ομάδες διαλύονται και ιστορικά σωματεία σταματούν να υπάρχουν».
Για τα οικονομικά και το γηπεδικό πρόβλημα:
«Μέσω του Μητρώου παίρνουμε περίπου 1.500 ευρώ, όμως κάθε χρόνο γινόμαστε ζητιάνοι για να βρούμε γήπεδο, ακόμη και για μία προπόνηση ή για τους αγώνες μας.
Κάτω από 5.000 ευρώ δεν σου παραχωρεί κανένας γήπεδο για ολόκληρη τη χρονιά. Έσοδα ουσιαστικά δεν υπάρχουν και, αν ο πρόεδρος δεν βάλει το χέρι στην τσέπη, τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα».
Για το κόστος λειτουργίας μίας ομάδας:
«Τα νούμερα δεν κρύβονται. Με λιγότερα από 40.000 ή 45.000 ευρώ έχεις σοβαρό πρόβλημα ακόμη και για να προσπαθήσεις να παραμείνεις στην κατηγορία.
Πλέον οι καταστάσεις έχουν αλλάξει. Όταν κάποιοι συνηθίσουν ότι δεν μπορούν να αγωνιστούν χωρίς χρήματα, το μεράκι και η αγάπη για τη φανέλα περνούν σε δεύτερη μοίρα».
Για τη γραφειοκρατία του Μητρώου:
«Για να ολοκληρώσουμε φέτος τη διαδικασία του Μητρώου χρειάστηκε να συγκεντρώνουμε επί 20 ημέρες χαρτιά και ξανά χαρτιά. Δεν είναι μία απλή διαδικασία.
Έχουμε φτάσει από τα 83 σωματεία στα 52 και αναρωτιέμαι αν το βλέπει κανείς. Δεν αντιλαμβάνεται κανένας ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά;».
Για την Ακαδημία των Δειλινών:
«Έχουμε νοικοκυρέψει τις εγκαταστάσεις και αυτή τη στιγμή διαθέτουμε περίπου 80 παιδιά, από πέντε έως 14 ετών. Έχουν γίνει πολλά πράγματα με προσωπικά μου έξοδα, ενώ έχουμε καθαρίστρια και γιατρό, προσπαθώντας να παρέχουμε στα παιδιά ένα σωστό, καθαρό και οργανωμένο περιβάλλον.
Από το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο θα αναδειχθούν τα παιδιά του αύριο. Υπάρχουν πολύ καλοί νεαροί ποδοσφαιριστές που μπορούν να προχωρήσουν και το βλέπω καθημερινά στα Δειλινά. Θα έπρεπε να υπάρχει πολύ μεγαλύτερη προσοχή από όλους τους αρμόδιους».
Για το αν προσπάθησε να βρει διοικητικούς συμπαίκτες:
«Έγιναν πολλές προσπάθειες, αλλά οι άνθρωποι δεν πλησιάζουν. Είναι δύσκολο πλέον να βρεθούν πρόσωπα που θα αναλάβουν ευθύνες και θα μπουν μπροστά για ένα ερασιτεχνικό σωματείο».
Για τον Γιάννη Κοντάκη και όσα αντιμετώπισαν τη φετινή χρονιά:
«Δεν θέλω να μπω στη διαδικασία να μιλήσω συνολικά για τη διαιτησία, γιατί όλοι οι διαιτητές κάνουν λάθη. Ο Γιάννης Κοντάκης, όμως, είχε γίνει “κόκκινο πανί”, όχι μόνο στον χώρο της διαιτησίας. Υπήρχαν και άλλα κέντρα αποφάσεων.
Ο Γιάννης λέει τα πράγματα με το όνομά τους και αυτό ήταν το πρόβλημα ορισμένων. Τον έχω ζήσει όλα αυτά τα χρόνια. Μπορεί να είναι οξύθυμος, αλλά είναι αληθινός και θα πει τα πράγματα όπως τα πιστεύει.
Είναι ένας προπονητής που δουλεύει πραγματικά μέσα στο γήπεδο και δίνει τα πάντα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό της προπόνησης. Αγαπάει το ποδόσφαιρο και εγώ εκτιμώ τους ανθρώπους που δουλεύουν και σέβονται τα χρήματα που λαμβάνουν.
Ήμασταν η ομάδα με τις περισσότερες κάρτες και αποβολές, ενώ και ο προπονητής μας αποβλήθηκε αρκετές φορές. Από ένα σημείο και μετά είχε αγανακτήσει και προσπαθούσα να τον ηρεμήσω, γιατί προτεραιότητά μας ήταν να σώσουμε την ομάδα».
Για την προσπάθεια παραμονής στην Α1 ΕΠΣΗ:
«Αναγκάστηκα να κάνω την υπέρβαση για να κρατηθεί η ομάδα στην κατηγορία. Έφερα κάποιους ποδοσφαιριστές και πίστευα πραγματικά ότι θα καταφέρναμε να παραμείνουμε.
Πίστευα στον προπονητή και στην ομάδα. Θα μπορούσαμε να είχαμε σωθεί πολύ νωρίτερα, αλλά έστω και δύσκολα πετύχαμε τον στόχο μας».
Για το εάν θεωρεί ότι τα Δειλινά είχαν στοχοποιηθεί:
«Δεν μπορώ να υποστηρίξω ότι η ομάδα είχε στοχοποιηθεί για να υποβιβαστεί. Υπήρξαν παιχνίδια στα οποία αδικηθήκαμε κατάφωρα, όπως με τον Αετό Ανωγείων, όταν στις καθυστερήσεις υπήρξε παράβαση που θεωρώ ότι ήταν ξεκάθαρο πέναλτι και δεν δόθηκε.
Υπήρξαν αγώνες στους οποίους αδικηθήκαμε, όμως δεν μπορώ να βάλω στο μυαλό μου ότι υπήρχε σχέδιο για να πέσουν τα Δειλινά».
Για την προσωπική κόπωση και την οικογένειά του:
«Είμαι πολύ κουρασμένος και ψυχολογικά ταλαιπωρημένος. Το ποδόσφαιρο ήταν και παραμένει μία από τις μεγαλύτερες αγάπες μου, όμως νιώθω ότι πλέον δεν μπορώ να προσφέρω άλλο με τον ίδιο τρόπο.
Τα Δειλινά είναι το δεύτερο σπίτι μου. Οι άνθρωποι γνωρίζουν τι έχω περάσει και πόσο χρόνο, χρήμα, κόπο και ιδρώτα έχω διαθέσει για αυτή την ομάδα.
Παράλληλα, η επαγγελματική μου δραστηριότητα έχει αυξηθεί σημαντικά και εργάζομαι από το πρωί μέχρι το βράδυ. Θέλω να βρίσκομαι περισσότερο κοντά στα παιδιά μου. Όλα αυτά τα χρόνια δεν μου έμενε πολύς χρόνος».
Για το ενδεχόμενο να αλλάξει την απόφασή του:
«Δυστυχώς δεν μπορώ. Είμαι πολύ πικραμένος και αισθάνομαι ότι δεν μπορώ πλέον να προσφέρω. Έχω κουραστεί και τα σημάδια αυτής της κόπωσης τα νιώθω.
Στα τελευταία παιχνίδια, μέχρι και την τελευταία αγωνιστική, δεν ήμουν στα καλύτερά μου. Είχα συνεχώς την αγωνία να σωθεί η ομάδα και να μην πάει χαμένη όλη αυτή η προσπάθεια. Όλο αυτό δεν μου έκανε καλό».
Για τη διάδοχη κατάσταση στα Δειλινά:
«Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσω την ομάδα σε οποιαδήποτε χέρια. Θα κάνω την ύστατη προσπάθεια για να υπάρξει σωστή συνέχεια.
Πριν ανακοινώσω την απόφασή μου είχα μία θετική συζήτηση με έναν άνθρωπο. Βέβαια, μόνος του δεν μπορεί να στηρίξει οικονομικά την ομάδα, όμως έχω στο μυαλό μου και κάποιες ακόμη λύσεις.
Τη Δευτέρα θα πραγματοποιηθεί διοικητικό συμβούλιο, όπου θα παρουσιάσω κάποιες απόψεις και προτάσεις για το μέλλον της ομάδας».
Για το εάν τα Δειλινά θα αγωνιστούν στην Α1 ΕΠΣΗ:
«Αυτό είναι πολύ δύσκολο. Θα προχωρήσω στις απαραίτητες διαδικασίες και θα καλέσω Γενική Συνέλευση, ώστε να διαπιστώσουμε αν υπάρχει ενδιαφέρον και αν μπορούν να βρεθούν άνθρωποι με τη δυνατότητα να κρατήσουν την ομάδα στην Α1.
Όποιοι αναλάβουν πρέπει να γνωρίζουν ότι θα βρίσκομαι πίσω τους εξωδιοικητικά και θα βοηθήσω όσο μπορώ. Θα κάνω τα πάντα ώστε η ομάδα να συνεχίσει να υπάρχει. Δεν γνωρίζω αν θα αγωνιστεί στην Α1, στην Α2 ή στη Β’ κατηγορία, αλλά τα Δειλινά θα υπάρχουν».
Για το αν υπάρχουν πλέον ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται για τη φανέλα:
«Δεν υπάρχει πλέον φανέλα. Δεν υπάρχει ποδοσφαιριστής που να μη ζητάει χρήματα. Δυστυχώς, τα πράγματα έχουν αλλάξει πάρα πολύ.
Βλέπουμε ακόμη και νεαρούς ποδοσφαιριστές 13 ή 14 ετών να έρχονται μαζί με τους γονείς τους και να ζητούν 300 ή 400 ευρώ. Παιδιά που δεν έχουν αγωνιστεί ακόμη σε υψηλό επίπεδο ζητούν χρήματα για να παίξουν ποδόσφαιρο».
Για όσα κρατά από τη 15ετή παρουσία του στην προεδρία:
«Έζησα χαρές και λύπες. Ό,τι έκανα, το έκανα με πάρα πολλή αγάπη και ευγνωμοσύνη προς τον κόσμο της ομάδας. Ό,τι περνούσε από το χέρι μου για τα Δειλινά το έκανα και με το παραπάνω.
Ήθελα να δημιουργήσω ένα νοικοκυρεμένο και καθαρό σωματείο, το οποίο θα χαίρεται ολόκληρο το Ηράκλειο. Αποχωρώ χωρίς να υπάρχουν οικονομικές υποχρεώσεις προς κανέναν. Τα πάντα είναι τακτοποιημένα και καθαρά και κανένας δεν μπορεί να μου προσάψει το παραμικρό.
Ευχαριστώ όλους τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκα. Θα παραμείνω κοντά στην ομάδα και στην Ακαδημία όσο μπορώ. Τα Δειλινά είναι σαν παιδί μου και θα βρίσκομαι πάντα δίπλα τους.
Μέσα από το ποδόσφαιρο γνώρισα ανθρώπους, απέκτησα φίλους και τους αγάπησα όλους. Αν στενοχώρησα κάποιους κατά τη διάρκεια αυτής της διαδρομής, τους ζητώ συγγνώμη».
