στο Google Ο Σάκης Γεωργόπουλος μίλησε στο GRANDSPORT σε μια συνέντευξη με έντονο συναίσθημα, αλλά και με αρκετές αλήθειες για τη φετινή χρονιά του Ηροδότου.
Ο νεαρός προπονητής αναφέρθηκε στο προπονητικό του ξεκίνημα, στη μετάβασή του από τους Νέους Ηροδότου στη μεγάλη ομάδα, αλλά και στους ανθρώπους που τον βοήθησαν στα πρώτα του βήματα, κάνοντας ειδική αναφορά στον Μανώλη Παπαματθαιάκη και τον Νίκο Σουτζή.
Το μεγαλύτερο μέρος της κουβέντας, ωστόσο, αφορούσε τη δύσκολη και μεταβατική χρονιά του Ηροδότου. Ο Σάκης Γεωργόπουλος μίλησε ανοιχτά για τα προβλήματα που αντιμετώπισε η ομάδα στην καθημερινότητά της, τις εκκρεμότητες που επηρέασαν τους ποδοσφαιριστές, την αποχή από τις προπονήσεις, αλλά και την απουσία στήριξης που ένιωθαν μέσα στη σεζόν. Όπως τόνισε, υπήρξαν στιγμές που η ομάδα έφτασε στα όριά της.
Παρά τα προβλήματα, ο Ηρόδοτος κατάφερε να πετύχει τον στόχο του και να επιστρέψει στην Α1 ΕΠΣΗ ως πρωταθλητής της Α2 κατηγορίας, με τον ίδιο να αποδίδει το μεγαλύτερο μερίδιο της επιτυχίας στους ποδοσφαιριστές.
Χαρακτήρισε τους παίκτες «μάγκες» και «ήρωες», υπογραμμίζοντας πως αν δεν υπήρχαν αυτοί, η ομάδα δεν θα ολοκλήρωνε το πρωτάθλημα. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε σε προσωπικότητες όπως ο Κοιλιάρας, ο Κανδηλάκης και ο Χαρίτος, που κράτησαν όρθια τα αποδυτήρια.
Ο ίδιος στάθηκε και στην επόμενη ημέρα του σωματείου, τονίζοντας πως ο Ηρόδοτος χρειάζεται πάνω απ’ όλα υγεία, σταθερή διοίκηση και ένα ξεκάθαρο πλάνο. Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις υποδομές και στην Ακαδημία, λέγοντας πως η ομάδα πρέπει να ξαναχτίσει τη βάση της και να επιστρέψει στη λογική που κάποτε την έκανε να παράγει ποδοσφαιριστές.
Κλείνοντας, ο Σάκης Γεωργόπουλος εξέφρασε την ευχή του να δει ξανά τον Ηρόδοτο εκεί που πραγματικά ανήκει, στις επαγγελματικές κατηγορίες, με τον κόσμο της Νέας Αλικαρνασσού ξανά δίπλα στην ομάδα και το γήπεδο γεμάτο, όπως στις μεγάλες εποχές του συλλόγου.
Αναλυτικά οι τοποθετήσεις του:
Αρχικά, θα ήθελα να ξεκινήσουμε από το προπονητικό κεφάλαιο του Ηροδότου. Ξεκίνησες έχοντας την τεχνική ευθύνη των Νέων Ηροδότου, μιας ομάδας και ενός συλλόγου που γνωρίζεις πολύ καλά και με τον οποίο έχεις συνδεθεί έντονα. Πώς ήταν για σένα αυτό το ξεκίνημα, έστω κι αν προπονητικά η αρχή είχε γίνει στον Ποσειδώνα;
«Καταρχάς, θέλω να ξεκινήσω λέγοντας κάτι που δεν το έχω αναφέρει και πρέπει να το πω. Πριν πάω στους Νέους Ηροδότου, ο άνθρωπος που με έφερε ξανά στον Ηρόδοτο ήταν ο Μανώλης Παπαματθαιάκης.
Θέλω να αναφερθεί αυτό, γιατί είναι ένας προπονητής που είχα, τον εκτιμώ και τον ευχαριστώ που μου έδωσε την ευκαιρία να δουλέψω στους Νέους Ηροδότου. Ήταν μεγάλη τιμή για μένα και ακόμη μεγαλύτερη τιμή ότι την επόμενη χρονιά μου δόθηκε η ευκαιρία να αναλάβω τη μεγάλη ομάδα».
Προπονητικά, το ξεκίνημα έγινε ουσιαστικά στον Ποσειδώνα ως βοηθός του Νίκου Σουτζή, ακολούθησε μία χρονιά ως πρώτος προπονητής και στη συνέχεια ήρθαν οι Νέοι Ηροδότου. Πριν ανοίξουμε το μεγάλο κεφάλαιο της φετινής χρονιάς, τι σημαίνει για σένα η προπονητική και πόσο εύκολη ή δύσκολη ήταν η μετάβαση από τον ποδοσφαιριστή στον προπονητή;
«Σίγουρα δεν έχει καμία σχέση το να είσαι παίκτης με το να είσαι προπονητής. Αλλάζουν όλα τα πράγματα. Για μένα η προπονητική είναι κάτι που μου αρέσει πολύ, θέλω να εξελιχθώ και θέλω να φτάσω όσο πιο ψηλά γίνεται. Πάνω απ’ όλα, βέβαια, είναι τα διπλώματά μας. Τώρα θα πάω για το UEFA B, που γίνεται στον Πειραιά, και όπως είπα θέλω να φτάσω όσο πιο ψηλά μπορώ».
Θα ήθελα ένα σχόλιο για τους προπονητές με τους οποίους συνεργάστηκες στο ξεκίνημά σου, τόσο για τον Νίκο Σουτζή όσο και για τον Μανώλη Παπαματθαιάκη, στον οποίο αναφέρθηκες και εσύ νωρίτερα.
«Τον Μανώλη Παπαματθαιάκη τον είχα και ως προπονητή και έχω πάρει πάρα πολλά πράγματα από αυτόν, όπως έχω πάρει και από άλλους προπονητές, γιατί έχω συνεργαστεί σχεδόν με όλους τους προπονητές του Ηρακλείου. Όσο για τον Νίκο, είμαστε σαν αδέρφια. Ήμασταν συμπαίκτες, μετά έτυχε να τον έχω προπονητή και στη συνέχεια έγινα βοηθός του. Έχει εξελιχθεί πάρα πολύ, χτίζει πάνω σε αυτό που κάνει, γιατί είναι μεγάλη προσωπικότητα, και του εύχομαι τα καλύτερα».
Ας περάσουμε τώρα στο μεγάλο κεφάλαιο της φετινής χρονιάς. Το καλοκαίρι έγιναν πολλές αλλαγές, εσύ είχες πανηγυρίσει την άνοδο με τους Νέους Ηροδότου και βρέθηκες προπονητής στη μεγάλη ομάδα. Πώς έζησες αυτή τη μετάβαση από μέσα;
«Σίγουρα μπορώ να πω ότι ήταν δύο πάρα πολύ ωραία χρόνια, τόσο στους Νέους Ηροδότου όσο και μετά, όταν έγινε η μετάβαση στη μεγάλη ομάδα. Υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά, γιατί ο Ηρόδοτος είναι μεγάλη ομάδα, έχει μεγάλη ιστορία και όταν από τη μία στιγμή προπονείς μικρά παιδιά και φτάνεις στο σημείο να προπονείς τον Κοιλιάρα, τον Χαρίτο, τον Κανδηλάκη, είναι μεγάλη τιμή. Ευχαριστώ και τη διοίκηση που μου έδωσε αυτή την ευκαιρία να αναλάβω την ομάδα».
Ποιος ήταν ο άνθρωπος που σου μίλησε το καλοκαίρι και σου είπε ουσιαστικά να πάρεις την ομάδα και να αναλάβεις τον σχεδιασμό;
«Αυτός ο άνθρωπος ήταν ο Χωραίτης, τον οποίο είχα στους Νέους Ηροδότου. Στη συνέχεια μίλησα και με τον Λάκη Καργιωτάκη και μου έδωσαν τη σκυτάλη και το τιμόνι για να αναλάβω αυτή τη δύσκολη χρονιά, ως πρώτος προπονητής σε αυτή την ομάδα».
Ήταν μια μεταβατική χρονιά για ένα ιστορικό σωματείο που δεν έχει συνηθίσει και δεν του αρμόζει να αγωνίζεται σε αυτές τις κατηγορίες. Πόσο δύσκολο ήταν να περάσεις στους παίκτες το σωστό μήνυμα, ότι ο Ηρόδοτος έπρεπε να φύγει γρήγορα από αυτή την κατηγορία;
«Η πρώτη δήλωση που έκανα την πρώτη μέρα ήταν ότι ο Ηρόδοτος είναι περαστικός από την Α2 κατηγορία και ότι είναι πολυτέλεια να αγωνίζεται σε αυτήν. Αυτό, όμως, έπρεπε να το αποδείξουμε μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Νομίζω ότι το καταφέραμε και φάνηκε στο τέλος. Στην αρχή, όμως, δεν είχαμε συνειδητοποιήσει σε ποια κατηγορία παίζουμε και δεν είχαμε προσαρμοστεί. Το καταλάβαμε μετά την τρίτη αγωνιστική, με το ατυχές αποτέλεσμα μέσα στην Παλιανή. Από εκεί και πέρα οι παίκτες συνειδητοποίησαν και οι ίδιοι ότι έπρεπε να προσαρμοστούμε στην κατηγορία και το έκαναν πράξη».
Μεταγραφικά, ο σχεδιασμός του καλοκαιριού έγινε όπως ακριβώς τον ήθελες ή υπήρχαν περιπτώσεις παικτών που ήθελες, αλλά η ομάδα δεν μπόρεσε να αποκτήσει;
«Αυτό που μου δόθηκε ήταν μια λίστα παικτών από την περσινή ομάδα των μεγάλων. Όπως σας είπα, επειδή ήμουν και εγώ πέρυσι με τον Παπαματθαιάκη, ο δικός μου στόχος ήταν να ανεβάσω παιδιά νεαρής ηλικίας και να δημιουργήσουμε ένα δυνατό σύνολο».
Η φετινή χρονιά είχε πολλά προβλήματα για τον Ηρόδοτο. Ήταν μια μεταβατική χρονιά, ένα restart, αλλά όχι πάνω σε βάσεις που αρμόζουν σε αυτό το σωματείο. Πόσο δύσκολο ήταν για σένα να κρατήσεις τους παίκτες συγκεντρωμένους και τι τους έλεγες στα αποδυτήρια για να παραμείνουν προσηλωμένοι στον στόχο;
«Νομίζω ότι υπήρξε μια απόφαση από τη διοίκηση και γενικά από όλο το προάστιο της Νέας Αλικαρνασσού, ώστε η ομάδα να αγωνιστεί στην Α2. Μιλάμε για μια ομάδα που έναν χρόνο πριν είχε βγει πρωταθλήτρια στην Α1 και είχε φτάσει ένα βήμα πριν από τη Γ’ Εθνική. Όλοι είχαμε στο μυαλό μας ότι αυτή η απόφαση πάρθηκε για να είναι καλύτερα τα πράγματα, αλλά αντί να είναι καλύτερα, έγιναν χειρότερα. Νομίζω ότι ο Ηρόδοτος δεν έχει φτάσει ποτέ σε τέτοια κατάσταση. Ήταν πάρα πολύ δύσκολη χρονιά, γιατί τα παιδιά, όπως και εμείς με τον συνεργάτη μου, τον Γιώργο Χωραίτη, είχαμε εκκρεμότητες. Σίγουρα το μυαλό των παικτών δεν ήταν πάντα στο γήπεδο και αυτό ήταν λογικό. Έκανα τα πάντα για να τους διαχειριστώ και να μπορέσουν να έχουν το μυαλό τους 100% στις αγωνιστικές υποχρεώσεις. Ήταν δύσκολο, αλλά νομίζω ότι το πέτυχα σε έναν βαθμό. Παρ’ όλα αυτά, ήταν κάτι πολύ δύσκολο για αυτά τα παιδιά, γιατί πέρασαν πάρα πολλά. Για μένα, όπως έχω δηλώσει πολλές φορές, είναι μάγκες και ήρωες που τα κατάφεραν. Αν δεν υπήρχαν αυτοί, αυτή η ομάδα δεν θα τελείωνε το πρωτάθλημα. Δεν ξέρω τι θα γινόταν και πώς θα ήταν ο Ηρόδοτος».
Στην καθημερινότητα της ομάδας, οι ίδιοι οι παίκτες τι σου έλεγαν;
«Τι να μου πουν οι παίκτες; Όταν πηγαίναμε στην προπόνηση, έβλεπες ότι ήταν δυσανασχετημένοι και στενοχωρημένοι. Αυτό έβγαινε σε νευρικότητα. Ήθελα να τους ησυχάσω, να τους πω ότι όλα θα φτιάξουν, αλλά δεν έβλεπες κάτι στο μέλλον που να δείχνει ότι μπορεί πραγματικά να φτιάξει. Έφτασαν σε σημείο οι ποδοσφαιριστές να κάνουν αποχή από τις προπονήσεις. Είχαμε φτάσει στο σημείο για δύο εβδομάδες να μην κάνει η ομάδα προπόνηση και να πηγαίνουμε μόνο να παίζουμε στα παιχνίδια, μήπως βρεθεί κάποια λύση. Παρ’ όλα αυτά, αυτή η λύση δεν βρέθηκε ποτέ».
Η αποχή διήρκεσε περίπου δύο εβδομάδες. Τι ήταν αυτό που έκανε τους παίκτες να επιστρέψουν και να τη σταματήσουν; Υπήρξε αλλαγή στάσης από τη διοίκηση ή έγινε κάτι διαφορετικό;
«Δεν έγινε κάτι από τη διοίκηση, όπως ανέφερα. Το ίδιο ήταν το πράγμα. Απλά εγώ μπήκα στη διαδικασία να τους πω ότι πρέπει να συνεχίσουμε, όχι για κάτι άλλο, αλλά για τους ίδιους, για την προσπάθεια που είχαν κάνει, για να προστατεύσουν τα ονόματά τους και για να κάνουμε αυτό που είχαμε βάλει ως στόχο. Το κάναμε μόνο για εμάς, για πάρτη μας, όπως λέμε».
Από τη διοίκηση τι απαντήσεις παίρνατε;
«Από τη διοίκηση παίρναμε απαντήσεις ότι θα φτιάξουν τα πράγματα, από αύριο σε αύριο. Περιμέναμε κι εμείς. Κάποια στιγμή, όμως, όταν ακούς συνέχεια αύριο και αύριο, και αυτό έχει ξεκινήσει από τον Δεκέμβρη και έχει φτάσει να κρατάει τέσσερις και πέντε μήνες, νομίζω ότι η υπομονή εξαντλείται. Μετά δεν ελπίζεις σε τίποτα».
Είσαι αισιόδοξος για την επόμενη μέρα του Ηροδότου;
«Αισιόδοξος δεν μπορώ να πω ότι είμαι. Αυτό που θέλω πραγματικά για την ομάδα, επειδή την έχω ζήσει, έχω ταυτιστεί μαζί της και την αγαπάω, είναι το καλύτερο, ανεξάρτητα αν θα είμαι εγώ ή κάποιος άλλος. Δεν της αξίζει και δεν της αρμόζει να περνάει αυτά τα πράγματα. Νομίζω ότι χρειάζεται διοικητική σταθερότητα, γιατί αυτό λείπει από τον Ηρόδοτο τα τελευταία χρόνια, μάλλον πολλά χρόνια. Αυτό πρέπει να κοιτάξουν οι άνθρωποι που θα είναι εκεί, όποιοι κι αν είναι, να το κάνουν πράξη και να προχωρήσει η ομάδα».
Ποιοι θεωρείς ότι έχουν την ευθύνη για την κατάσταση στην οποία περιήλθε φέτος η ομάδα;
«Για μένα φταίνε όλοι όσοι ανήκουν στη διοίκηση. Τώρα ποια είναι η διοίκηση; Εγώ προσωπικά αυτή τη στιγμή, αυτούς που είδα ήταν τον κύριο Λημναίο, τον οποίο είδα μόνο στον αγιασμό, αλλά απ’ όσο γνωρίζω ανήκει στον ΠΑΣΑ, οπότε δεν έχει σχέση με τον Νέο Ηρόδοτο. Οι δύο άνθρωποι που γνώριζα και έβλεπα ήταν ο Χωραίτης και ο Καργιωτάκης. Σίγουρα όλοι φταίνε. Δεν δείχνω κάποιον ότι έχει 100% την ευθύνη. Άλλος έχει περισσότερο, άλλος λιγότερο. Σίγουρα αυτοί ξέρουν καλύτερα από ό,τι ξέρω εγώ».
Όταν μιλούσες με τους ανθρώπους της διοίκησης, υπήρχε ένας συγκεκριμένος άνθρωπος με τον οποίο είχες επαφή ή κάθε φορά εμφανιζόταν κάποιος διαφορετικός;
«Εγώ τις περισσότερες φορές μιλούσα με τον κύριο Χωραίτη. Από τις δέκα φορές, οι εννέα ήταν με τον Χωραίτη. Πολύ σπάνια μίλησα με τον Καργιωτάκη».
Μέσα στη χρονιά και στην καθημερινότητα, υπήρχε διοικητική παρουσία στις προπονήσεις και στα παιχνίδια; Νιώθατε ότι υπήρχαν άνθρωποι δίπλα στην ομάδα;
«Αυτό που έχω να πω είναι ότι ήμασταν μόνοι μας. Ήμασταν μόνο οι παίκτες, εγώ και ο συνεργάτης μου. Δεν υπήρχε τίποτα άλλο, πραγματικά τίποτα άλλο. Να μην ξεχάσω τον φροντιστή μας και τον μασέρ μας. Αυτοί ήμασταν. Ήταν και ο Μιχάλης Στρίντζης πριν αποχωρήσει και αυτό το παιδί. Ο Λάκης Καργιωτάκης βοήθησε στη λειτουργικότητα της ομάδας με όλα αυτά που γίνονταν. Από τη στιγμή που έβλεπε ότι δεν υπήρχε ανταπόκριση, αποσύρθηκε και αυτός, και λογικό μου ακούγεται. Τον εκτιμώ σαν άνθρωπο, έχουμε μια πάρα πολύ καλή σχέση μεταξύ μας και νομίζω ότι είναι από τους ανθρώπους που αγαπάνε την ομάδα. Τέτοιοι άνθρωποι πρέπει να είναι κοντά στην ομάδα και να τη στηρίζουν. Τον ευχαριστώ για τη συνεργασία που είχαμε. Μετά ήμασταν μόνο οι παίκτες και εγώ. Δεν υπήρχε τίποτα απολύτως».
Με αυτά τα δεδομένα, είναι λογικό να είναι δύσκολο να παραμείνεις στην ομάδα τη νέα χρονιά, εκτός αν αλλάξουν όλα ριζικά. Φαντάζομαι ότι ούτε εσύ θα ήθελες να περάσεις δεύτερη σεζόν κάτω από τις ίδιες συνθήκες.
«Σίγουρα δεν είναι μόνο για μένα. Νομίζω ότι κάθε προπονητής, αλλά και κάθε παίκτης, θέλει ένα υγιές περιβάλλον. Όταν δεν υπάρχει υγεία, δεν είσαι καλά και δεν μπορείς να δουλέψεις όπως θέλεις. Το ίδιο ισχύει και για τον παίκτη, που δεν μπορεί να αποδώσει όπως πρέπει».
Παρά τις δυσκολίες, η ομάδα είχε πολύ καλή εικόνα στο μεγαλύτερο μέρος του πρωταθλήματος και επιβεβαίωσε ότι ο Νέος Ηρόδοτος ήταν περαστικός από αυτή την κατηγορία. Θεωρείς ότι οι παίκτες πήραν στις πλάτες τους μεγαλύτερο βάρος από αυτό που θα έπρεπε;
«Σίγουρα. Όπως είπα, όλα αυτά αξίζουν στους παίκτες. Αν δεν ήταν οι παίκτες, πιστεύω ότι δεν θα υπήρχε ομάδα και θα είχαμε σταματήσει. Αυτό έχει να κάνει με το ότι οι παίκτες αγαπάνε την ομάδα, είναι Αλικαρνασσώτες και αυτό φάνηκε εντός και εκτός γηπέδου. Γι’ αυτό είπα ότι είναι προσωπικότητες. Χρειάζεται προσωπικότητα και μαγκιά για να το κάνεις αυτό, και δεν το κάνουν πολλοί. Ο Ηρόδοτος έχει προσωπικότητες και εντός και εκτός γηπέδου, έχει καλά παιδιά. Αν σε αυτή την ομάδα υπήρχαν άλλα παιδιά, η ομάδα θα είχε διαλυθεί».
Αξίζει να αναφέρουμε ότι στο ρόστερ δεν υπήρχαν μόνο παιδιά της Νέας Αλικαρνασσού, αλλά και ποδοσφαιριστές από άλλες περιοχές που επίσης έβαλαν πλάτη.
«Έτσι είναι. Τα παιδιά όπως ο Χαρίτος, ο Κοιλιάρας, ο Κανδηλάκης, κάνουν και τους συμπαίκτες τους να νιώθουν μέρος αυτής της ομάδας. Νομίζω ότι γενικά τα παιδιά που έρχονται στον Ηρόδοτο παίρνουν αυτό το μέταλλο. Είτε είσαι έναν χρόνο είτε δύο, ταυτίζεσαι με αυτή την ομάδα και τη βλέπεις λίγο διαφορετικά».
Ποιος ήταν ο ηγέτης των αποδυτηρίων τη φετινή χρονιά;
«Ηγέτης των αποδυτηρίων… μπορώ να πω ότι θα βάλω και τον Γιάννη Κοιλιάρα, και τον Μάνο Κανδηλάκη, και τον Γιώργο Χαρίτο. Γενικά αυτά τα παιδιά ήταν ένα. Αν πρέπει να ξεχωρίσω κάποιον λίγο περισσότερο, θα βάλω τον Γιάννη Κοιλιάρα, γιατί είναι ένα παιδί με πιο ελεύθερο λόγο, λίγο πιο καυστικός. Οπότε θα έβαζα τον Γιάννη πρώτο και μετά όλα τα άλλα παιδιά, χωρίς να αδικήσω κάποιον».
Πόσο δύσκολο ήταν τον Ιανουάριο να πείσεις παίκτες να φύγουν από άλλες ομάδες και να έρθουν σε ένα σωματείο που είχε τόσα προβλήματα;
«Η αλήθεια είναι ότι τον Ιανουάριο πήρα πάνω από δέκα παίκτες τηλέφωνο για να έρθουν στον Ηρόδοτο και η απάντησή τους ήταν: κόουτς, πού να έρθουμε; Να έρθουμε σε μια ομάδα με τόσα προβλήματα; Και αυτή είναι η αλήθεια. Όταν δεν υπάρχει υγεία, είναι δύσκολο να πείσεις ένα παιδί να έρθει. Όχι μόνο στον Ηρόδοτο, σε οποιαδήποτε μεγάλη ομάδα. Παλαιότερα έλεγες σε κάποιον έλα στον Ηρόδοτο και ερχόταν κατευθείαν. Τώρα έφτασες να παρακαλάς παιδιά να έρθουν στον Ηρόδοτο και να μην μπορείς να βρεις».
Ο Ηρόδοτος επιστρέφει στην Α1 ΕΠΣΗ ως πρωταθλητής της Α2, ενώ διοικητικά αναμένονται εξελίξεις και εκλογές. Αν ήσουν παράγοντας, ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα άλλαζες;
«Αυτό που θέλει πρώτα η ομάδα είναι υγεία και σταθερή διοίκηση. Να βρεθεί μια σταθερή διοικητική ομάδα, να κάνει ένα πλάνο και να το τηρήσει. Αυτό που θα έκανα εγώ πρώτα είναι να φτιαχτούν οι υποδομές. Η Ακαδημία πρέπει να φτιαχτεί, ώστε να έρθουν παιδιά και να πλαισιώσουν τη μεγάλη ομάδα. Δεν μπορείς συνέχεια να δίνεις χρήματα για να βρίσκεις παίκτες. Ο Ηρόδοτος παλιά έβγαζε ποδοσφαιριστές, τώρα αυτό έχει χαθεί και πρέπει να το ξαναχτίσει».
Ποια είναι η άποψή σου για τον κύριο Γεωργιάδη, ο οποίος αναμένεται να επιστρέψει στην προεδρία, καθώς μέχρι στιγμής είναι ο μοναδικός υποψήφιος για την προεδρία του Νέου Ηροδότου;
«Τον κύριο Γεωργιάδη τον έχω ζήσει και εγώ όταν ήμουν ποδοσφαιριστής στον Ηρόδοτο. Μιλάμε για έναν πολύ καλό άνθρωπο. Σίγουρα έχει το πλάνο του και τις σκέψεις του. Εύχομαι να τα βάλει όλα κάτω, μαζί με αυτούς που θα τον πλαισιώσουν, και όπως σας είπα, να φτιάξουν τα πράγματα ώστε να επανέλθει ξανά ο Ηρόδοτος εκεί που ανήκει».
Στη φιέστα του πρωταθλήματος είδαμε αρκετούς παράγοντες. Σας πλησίασαν, σας είπαν κάτι ή απλώς εμφανίστηκαν στη φιέστα και μετά χάθηκαν ξανά;
«Όχι, δεν μας είπαν κάτι. Νομίζω ότι ήταν ένα πρωτάθλημα που πήραμε, αλλά δεν το χάρηκε κανείς πραγματικά. Στον Ηρόδοτο δεν αρμόζει να πανηγυρίζει τέτοια πρωταθλήματα, σε αυτές τις κατηγορίες. Είναι για μεγάλα πράγματα. Ήταν λογικό, λοιπόν, ότι ούτε εγώ ούτε τα παιδιά το ευχαριστηθήκαμε όσο θα θέλαμε».
Οι άνθρωποι των άλλων ομάδων, γνωρίζοντας λίγο πολύ την κατάσταση, τι σας έλεγαν όταν σας έβλεπαν να πηγαίνετε στα παιχνίδια ουσιαστικά μόνοι σας;
«Ήταν λογικό να απορούν. Όταν βλέπουν τον Ηρόδοτο σε τέτοια κατάσταση, αναρωτιούνται πώς έφτασε η ομάδα εδώ και πώς γίνεται να είμαστε μόνοι μας. Τον Ηρόδοτο τον έχουν συνηθίσει αλλιώς, με αποστολή και με παράγοντες δίπλα στην ομάδα. Ήταν λογικό να στενοχωριούνται και να μην πιστεύουν στα μάτια τους αυτό το πράγμα».
Κλείνοντας, ποιο είναι το μήνυμά σου για το μέλλον και η ευχή σου για τον Ηρόδοτο;
«Εύχομαι ο Ηρόδοτος να επανέλθει ξανά στις επαγγελματικές κατηγορίες. Αυτό που θέλω πάνω απ’ όλα είναι να δω ξανά τον κόσμο της Αλικαρνασσού κοντά στην ομάδα, γιατί η ομάδα χρειάζεται τη στήριξή του. Μιλάμε για ένα μεγάλο προάστιο. Όταν έχεις συνηθίσει μια ομάδα να παίζει με δύο, τρεις και τέσσερις χιλιάδες κόσμο και ξαφνικά φτάνει να κόβει 30 εισιτήρια, αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Το μήνυμά μου είναι, εύχομαι να ξαναγεμίσει το γήπεδο του Ηροδότου και να ξαναγίνει ο Ηρόδοτος μεγάλος».
