στο Google Μπορεί το τοπικό ντέρμπι ανάμεσα στον Ρωμανό και τον Μοχό να είχε δυνατές μονομαχίες και μία εντυπωσιακή ανατροπή από το 2-0 στο 2-3, ωστόσο δύο στιγμές στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης ήταν εκείνες που ξεχώρισαν και ανέδειξαν την πραγματική αξία του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.
Το παιχνίδι στην Ελιά είχε όλα τα χαρακτηριστικά ενός δυνατού τοπικού ντέρμπι. Πάθος, διαμαρτυρίες, μονομαχίες και δύο ομάδες που πάλεψαν μέχρι το τελευταίο λεπτό για το αποτέλεσμα. Μέσα σε όλη αυτή την ένταση, όμως, υπήρξαν δύο ενέργειες που αξίζουν ιδιαίτερη αναφορά.
Η πρώτη σημειώθηκε περίπου στο 85ο λεπτό, όταν ο Δημήτρης Μαυρογιαννάκης του Μοχού έπεσε στον αγωνιστικό χώρο αντιμετωπίζοντας κράμπες. Εκείνη τη στιγμή, ο Κουτσογιαννάκης του Ρωμανού είχε τη δυνατότητα να συνεχίσει τη φάση και να δημιουργήσει μία επικίνδυνη επίθεση, με την ομάδα του να αναζητά το γκολ της ισοφάρισης σε 3-3.
Αντί γι’ αυτό, επέλεξε να βγάλει την μπάλα εκτός αγωνιστικού χώρου, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα να παρασχεθεί βοήθεια στον αντίπαλό του. Μία κίνηση που αξίζει πολλά συγχαρητήρια, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς τη χρονική στιγμή και τη σημασία του αγώνα.
Μόλις δύο λεπτά αργότερα, ήρθε μία αντίστοιχη στιγμή από την πλευρά του Μοχού. Οι φιλοξενούμενοι βγήκαν στην αντεπίθεση με τέσσερις ποδοσφαιριστές απέναντι σε δύο αμυνόμενους, έχοντας μία σημαντική ευκαιρία να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για ένα ακόμη γκολ.
Ωστόσο, ο Γιούνγκα του Ρωμανού βρισκόταν τραυματίας στον αγωνιστικό χώρο. Ο προπονητής του Μοχού, Άρης Μαυρογιαννάκης, αντιλαμβανόμενος την κατάσταση, ζήτησε από τους ποδοσφαιριστές του να σταματήσουν την επίθεση και να βγάλουν την μπάλα εκτός, κάτι που εκείνοι έκαναν, παρότι βρίσκονταν σε ιδιαίτερα πλεονεκτική θέση.
Δύο διαφορετικές φάσεις, δύο ομάδες που διεκδικούσαν με πάθος τη νίκη και δύο αποφάσεις που έβαλαν τον σεβασμό προς τον αντίπαλο πάνω από το αγωνιστικό συμφέρον.
Αυτές είναι οι στιγμές που αξίζει να αναδεικνύονται στο τοπικό ποδόσφαιρο. Γιατί πέρα από τους βαθμούς, τα γκολ και τις νίκες, υπάρχουν αξίες που δεν πρέπει να χάνονται, ακόμη και στις πιο έντονες αναμετρήσεις.
Ο Κουτσογιαννάκης και ο Άρης Μαυρογιαννάκης με τους ποδοσφαιριστές του Μοχού και του Ρωμανού έδωσαν ένα εξαιρετικό παράδειγμα αθλητικού ήθους, αποδεικνύοντας πως ο σεβασμός και το fair play μπορούν να έχουν τον πρώτο λόγο ακόμη και όταν διακυβεύονται πολλά μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Το τελικό 2-3 θα μείνει ως μία μεγάλη ανατροπή για τον Μοχό. Όμως, αυτές οι δύο στιγμές αξίζουν να μείνουν εξίσου στη μνήμη όσων παρακολούθησαν το παιχνίδι. Γιατί αυτή είναι η πραγματική ομορφιά του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.
