Ο Χρήστος Κόντης στο πλαίσιο της συνέντευξης στους Betarades αποκάλυψε άγνωστες λεπτομέρειες από τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας απέναντι στον ΠΑΟΚ, μιλώντας για την προετοιμασία του ΟΦΗ, τη διαχείριση των παικτών, αλλά και τη στιγμή που αποφάσισε πως ο Άαρον Ισέκα θα εκτελούσε το καθοριστικό πέναλτι.
Ο προπονητής του Κυπελλούχου Ελλάδας εξήγησε πως από πολύ νωρίς πίστεψε στις δυνατότητες της ομάδας του, ενώ στάθηκε και στην ψυχολογική προετοιμασία των ποδοσφαιριστών πριν από τον μεγάλο τελικό.
Αναλυτικά ανέφερε:
«Πάντα λέω πως ένας τελικός είναι 50-50 και σε ένα παιχνίδι μπορούν να συμβούν τα πάντα. Το πιστέψαμε πάρα πολύ μετά την πρόκριση επί της ΑΕΚ και ακόμη περισσότερο όταν προκριθήκαμε επί του Λεβαδειακού. Κάναμε μια πολύ σοβαρή πορεία και εκεί κατάλαβα ότι αυτοί οι παίκτες διψούσαν πραγματικά. Ήμουν σίγουρος πως δεν είχαν ευχαριστηθεί ό,τι έγινε την προηγούμενη χρονιά.
Αυτό που τους έλεγα συνεχώς ήταν να είναι ήρεμοι. Ουσιαστικά προετοιμαστήκαμε για τον τελικό μία εβδομάδα πριν. Είμαι άνθρωπος που ό,τι νιώθει το λέει. Ήθελα να τους περάσω ότι έχουμε την ομάδα για να το καταφέρουμε, ότι δεν έπρεπε να φοβηθούμε τον αντίπαλο και ότι μπορούσαμε να πάμε τον ΠΑΟΚ στα όριά του. Πιστεύω ότι αυτό ακριβώς συνέβη. Από το 15ο μέχρι το 75ο-80ό λεπτό κάναμε ένα πολύ καλό παιχνίδι και στο τέλος υπήρχε ένα ολόκληρο νησί πίσω μας. Υπήρχε μία απίστευτη θετική ενέργεια.»
Για το πέναλτι του Ισέκα αποκάλυψε:
«Ο Ανδρούτσος ήθελε πολύ να το εκτελέσει και μου έλεγε “κόουτς θα το βάλω”. Δίπλα μου ήταν και ο Αποστολάκης, που είναι εξαιρετικός στις εκτελέσεις πέναλτι. Όμως ο Ισέκα, όταν ξεκινάει ένα παιχνίδι, είναι πάντα ο εκτελεστής μας. Τον είδα πιο μακριά και εκείνη τη στιγμή ένιωσα ότι αυτός θα το βάλει. Του έδειξα με το χέρι και ήμουν σίγουρος ότι θα σκοράρει.
Δυστυχώς ή ευτυχώς, στο ποδόσφαιρο υπάρχουν τα “αν”. Ένας προπονητής μπορεί να χαρακτηριστεί τυχερός ή άτυχος. Η μπάλα είναι άτιμη και δεν μπορείς να ελέγξεις τα πάντα. Υπάρχουν πολλές μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά. Ένα πρωτάθλημα το παίρνει συνήθως αυτός που το αξίζει, όμως ένας τελικός μπορεί να κριθεί από πολλούς διαφορετικούς παράγοντες.»
Για την ισοφάριση του ΠΑΟΚ στο 2-2 είπε:
«Η σκέψη μου ήταν θετική. Ήθελα απλώς να τελειώσει το παιχνίδι και να πάμε στην παράταση, γιατί εκείνη τη στιγμή ο ΠΑΟΚ είχε το μομέντουμ. Δεν είμαι άνθρωπος που αγχώνεται εύκολα, ούτε ως ποδοσφαιριστής ήμουν έτσι. Εκείνα τα δύο-τρία λεπτά όμως υπήρχε η πίεση μήπως δεχτούμε ακόμη ένα γκολ και χαλάσει ό,τι είχαμε χτίσει.»
Αναφερόμενος στην εικόνα των παικτών του στον τελικό, πρόσθεσε:
«Πολλοί είπαν ότι κάναμε καθυστερήσεις. Η αλήθεια είναι πως είχαμε πέντε παίκτες με κράμπες, όχι γιατί ήταν αγύμναστοι. Δεν είχαμε ποτέ κράμπες μέσα στη χρονιά. Ήταν καθαρά θέμα ψυχολογικής πίεσης. Παίζαμε απέναντι σε μία ομάδα με τεράστια εμπειρία από τελικούς και απέναντι σε έναν προπονητή με την ίδια νοοτροπία. Ακόμη και ο τερματοφύλακάς μας έπαθε κράμπες και μπράβο στον Λίλο που μπήκε και ανταποκρίθηκε εξαιρετικά. Τα παιδιά αξίζουν χίλια μπράβο.»
Τέλος, στάθηκε στην προετοιμασία πριν από τον τελικό:
«Κάναμε ενδελεχή ανάλυση του αντιπάλου και δουλέψαμε καθημερινά σε κάθε λεπτομέρεια. Για εμένα το πιο σημαντικό ήταν οι παίκτες να είναι συγκεντρωμένοι σε κάθε προπόνηση. Πριν από τον αγώνα ετοιμάσαμε ένα ιδιαίτερο βίντεο και τους είπα δύο πράγματα: ότι δεν θέλω να είναι από την πλευρά του χαμένου και ότι θέλω να τα δώσουν όλα. Να το ευχαριστηθούν και να παίξουν με όλες τους τις δυνάμεις. Αν ήταν να χάσουμε, θα χάναμε. Όμως για εμένα δεν αρκούσε να φτάσουμε στον τελικό. Αν δεν τον κερδίζαμε, θα το θεωρούσα αποτυχία.»
στο Google 
