στο Google Στο πλαίσιο της μεγάλης συνέντευξης που παραχώρησε στο GRANDSPORT, ο Φραγκίσκος Ποτηράκης θυμήθηκε μία από τις πιο ξεχωριστές και χιουμοριστικές στιγμές της ποδοσφαιρικής του διαδρομής, με πρωταγωνιστή τον τότε προπονητή του στον Κόρακα και καλό του φίλο μέχρι σήμερα, Δημήτρη Κόκκινο.
Μία ιστορία που συνδυάζει σεβασμό, ποδοσφαιρική ηθική, αλλά και ένα ρεκόρ που ίσως να μην μάθουμε ποτέ αν μπορούσε τελικά να καταρριφθεί.
Όπως αποκάλυψε ο παλαίμαχος επιθετικός, σε αγώνα απέναντι στη Χερσόνησο βρέθηκε σε εκπληκτική κατάσταση, πετυχαίνοντας πέντε γκολ μόλις στο πρώτο ημίχρονο. Τότε, ο Δημήτρης Κόκκινος του ζήτησε να… κατεβάσει ταχύτητα, θέλοντας να δείξει σεβασμό σε ένα ιστορικό σωματείο όπως η Χερσόνησος.
Ωστόσο, η συνέχεια είχε ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον, με τον Ποτηράκη να μαθαίνει την επόμενη ημέρα πως έχασε ένα μεγάλο ρεκόρ εξαιτίας αυτής της απόφασης.
Αναλυτικά ανέφερε:
«Η μία ιστορία είναι λίγο αστεία, χιουμοριστική να το πούμε έτσι.
Παίζαμε με τον Κόρακα απέναντι στη Χερσόνησο, τότε που υπήρχε μία κατηγορία στο τοπικό και δεν υπήρχαν Α1 και Α2.
Ήμουν σε τρομερή κατάσταση εκείνη την περίοδο, πραγματικά σε δαιμονιώδη κατάσταση. Στο πρώτο ημίχρονο είχα βάλει πέντε γκολ στη Χερσόνησο. Πάμε στο ημίχρονο και μου λέει ο προπονητής μας, ο Δημήτρης Κόκκινος: “Φραγκίσκο, δεν βάζουμε άλλο γκολ, να σεβαστούμε το ιστορικό σωματείο της Χερσονήσου”. Του λέω: “Δημήτρη, δεν μπορώ να βάλω άλλο γκολ”. Μου απαντάει: “Αν βάλεις άλλο γκολ, θα σε κάνω αλλαγή”. Του λέω “εντάξει”.
Ξεκινάει το δεύτερο ημίχρονο και στα πρώτα δύο-τρία λεπτά βάζω και έκτο γκολ. Μου φωνάζει, αλλά εγώ του λέω: “Δεν βγαίνω, θα πάω πιο πίσω να παίξω, αλλά δεν θέλω να βγω”. Τελείωσε το παιχνίδι 6-1 με έξι δικά μου γκολ.
Την άλλη μέρα, σε μια ραδιοφωνική εκπομπή, έλεγαν ότι το ρεκόρ γκολ από έναν ποδοσφαιριστή σε αγώνα της κατηγορίας ήταν επτά γκολ, που είχε πετύχει κάποιος παίκτης του Ηροδότου. Και έλεγαν ότι παραλίγο ο Ποτηράκης να σπάσει αυτό το ρεκόρ.
Με παίρνει τότε τηλέφωνο ο Δημήτρης Κόκκινος και μου λέει: “Θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη, γιατί αν σε άφηνα μέσα, μπορεί να έβαζες δέκα και να μην το έσπαγε ποτέ κανείς”.
Αυτό είναι κάτι που το θυμάμαι πάντα, γιατί τέτοια ρεκόρ δύσκολα ξαναγίνονται. Είναι η στιγμή που θα σου “κάτσει”. Μπορεί να παίζεις 30 χρόνια ποδόσφαιρο και να μην σου τύχει ποτέ. Αν όμως σου τύχει, πρέπει να το εκμεταλλευτείς, γιατί μένει στην ιστορία και το βλέπουν οι επόμενοι».
Μια ιστορία που αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο το κλίμα εκείνης της εποχής στα τοπικά γήπεδα, αλλά και τη σχέση αμοιβαίου σεβασμού που είχε ο Φραγκίσκος Ποτηράκης με τον Δημήτρη Κόκκινο, ακόμη κι όταν αυτή… του κόστισε ίσως ένα ιστορικό ρεκόρ.
